بازجویان و مقامات زندان تلاش کردند که با شکنجههای فیزیکی و روانی این ۲ برادر را مجبور به اعترافات اجباری کنند
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، ۲ برادر به نامهای محمد و مهدی خداکرمی در اسفندماه ۱۴۰۱ توسط ماموران امنیتی بازداشت و تحت شکنجه قرار گرفتند. بازجویان و مقامات زندان تلاش کردند که با شکنجههای فیزیکی و روانی این ۲ برادر را مجبور به اعترافات اجباری کنند. گزارش زیر نامه یکی از همشهریهای آنها است که گوشهای از شکنجههای وارده به آنها را بیان کرده است. به منظور حفظ امنیت نام این شهروند در نزد ما محفوظ است.
نامه یک شهروند
۲ برادر به نامهای محمد و مهدی خداکرمی در اسفند ماه سال ۱۴۰۱ ، در تهران دستگیر شدند و بلافاصله آنها را به زیر شکنجه و بازجویی بردند.
مهدی و محمد خداکرمی اهل خرم آباد در روستای ناوهکش چگنی هستند.
محمد متولد ۱۳۷۰ است که بر اثر شکنجهها، محمد از ناحیه سر و بینی و ناحیههای دیگر دچار شکستگی شده و مهدی متولد ۱۳۶۰ است که از ناحیه سر، گوش و دندهها و ناحیههای دیگر دچار شکستگی شد.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای او و صدای همه زندانیان باشیم
ضربهها به سر محمد خداکرمی به گونهای بود که وی تا ۳روز بیهوش شده و مامورین جنایتکار فکر کرده بودند که او دچار ضربه مغزی شده است. پزشک زندان گفته بود باید محمد به بیمارستان بیرون اعزام شود که اجبارا محمد را به بیمارستان بیرون منتقل کرده و از وی سی تی اسکن گرفته بودند.
از ابتدای دستگیری تا پایان مراحل بازجویی این ۲برادر از کمترین حق تماس و یا ارتباط با خانواده و یا داشتن ملاقات و وکیل محروم بودند.
علیرغم شدت آسیبها در اثر شکنجه و تایید پزشک برای مداوای فوری محمد خدا کرمی، مسئولین زندان مداوای این زندانی را منوط به همکاری با اطلاعات بدنام میکنند و از در تهدید و تطمیع وی درآمده و حتی وعده پول هم میدهند ولی این زندانی مقاوم دست رد به سینه مزدوران میزند.
محمد خداکرمی در زندان اوین در اعتراض به شکنجه و بدرفتاری بازجوهای جنایتکار دست به اعتصاب غذا زده و ۳۲روز در اعتصاب غذا بوده است ولی جانیان رژیم در زندان از دادن فرم اعتصاب غذا به وی خودداری میکردند و تلاش داشتند که این زندانی را بشکنند ولی در مقابل عزم و اراده محمد شکست خوردند.
محمد که در اثر ۳۲روز اعتصاب غذا به شدت ضعیف و دچار بیماریهای مختلف به خصوص بیماریهای گوارشی شده بود به دستور رئیس زندان از هرگونه درمان و مداوا و رسیدگیهای پزشکی محروم بود و مدت ۴ماه بدون دارو و درمان در حالی که به دلیل اعتصاب غذا به شدت ضعیف شده بود به حال خود رها شده بود.
سرانجام این ۲زندانی در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۴۰۲ از زندان اوین به زندان خرم آباد منتقل شده و در آنجا نیز به مدت ۲ماه زیر شکنجه و بازجویی قرار میگیرند و سرانجام در یک دادگاه نمایشی و بدون داشتن وکیل در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۴۰۲ در شعبه دوم دادگاه انقلاب خرم آباد به ریاست قاضی مظفر غلامی هر کدام به ۳ و ۴ سال حبس تعزیری محکوم میشوند که اشد مجازات یعنی ۴ سال (با احتساب ایام بازداشت) برای هر یک قابل اجرا میباشد.
محرومیت از حق درمان به دلیل اعتصاب غذا
علیرغم اینکه محمد خداکرمی در اثر اعتصاب غذای طولانی دچار بیماریهای مختلفی شده بود از حق درمان محروم بوده و هنگامی که از بابت عدم رسیدگی پزشکی و عدم امکان مداوا به قاضی اعتراض میکند قاضی جنایتکار صراحتا به وی میگوید ۶ماه هم اعتصاب بکنی تاثیری ندارد. سرانجام با فشار خانواده، محمد بعد از ۴ماه برای مداوا به بیمارستان اعزام میشود اما دژخیمان زندان برای شکنجه بیشتر این زندانی از دادن داروهایی که پزشک برای وی تجویز کرده بود خودداری میکنند و وقتی که خانواده با صرف هزینههای گزاف دارو را تهیه و با اوکی مسئولین زندان به بیمار میفرستند مامورین جنایتکار هر بار با بازرسی بند، داروها را نیز تحت عنوان اینکه قاچاق است سرقت کرده و با خود بردهاند.
دژخیمان از هیچ شکنجه و بدرفتاری در حق این زندانیان کوتاهی نکردند آنها را در بند زندانیان جرائم عادی قرار دادند و با طراحی توطئه یکی از مزدوران اجیر شده خود را مامور ضرب و شتم محمد خدا کرمی کردند تا بدین وسیله در عزم و اراده آشتی ناپذیر او خللی وارد کنند اما شکست خوردند.
انتقالهای مستمر به بندهای مختلف
اکنون نیز هر چند مدت یک بار این زندانی را از بندی به بند دیگر منتقل میکنند و تحت عنوان زندانی جدید او را مجبور میکنند که کف خوابی کند و بدین وسیله یک شکنجه مستمر علیه او روا میدارند.
وضعیت مهدی برادر بزرگتر نیز به همین ترتیب است. او نیز در کنار زندانیان جرائم عادی نگهداری میشود و یک تخت به او داده اند که از قد وی کوتاهتر است و هر شب با مشکلات فراوان استراحت میکند و مزدوران حاضر به تعویض تخت وی نیستند تا او را مستمر شکنجه کنند.
وضعیت استقرار زندان نیز زیر مینیمم است زندانیان از داشتن آب گرم محرومند و در سرمای زمستان مجبورند با آب سرد استحمام کنند.
علاوه بر این هر روز صبح زود و در هوای سرد زندانیان را به بهانه گرفتن آمار مدت زیادی در هوای آزاد نگه میدارند که باعث سرما خوردگی تعداد زیادی از زندانیان میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک