اسامی و مشخصات زنان زندانی سیاسی در زندان اوین - به روز شده در آبان ۱۴۰۴

در باره این لیست

کانون حقوق بشر ایران- لیست زنان زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین در روز ۱۶ فروردین ۱۴۰۴، به روز شد. زندان زنان زندان اوین، که در بخش شمال غربی تهران و در نزدیکی منطقه اوین قرار دارد، یکی از بدنام‌ترین بازداشتگاه‌های حکومت برای سرکوب زنان زندانی سیاسی است. این زندان، که قدمت آن به دهه شصت بازمی‌گردد، به مرکزی برای شکنجه، محرومیت و نقض سیستماتیک حقوق زنان مخالف تبدیل شده است.

در بند زنان این زندان، بیش از ۱۰ زندانی سیاسی بالای ۶۰ سال نگهداری می‌شوند و سن برخی از آنان از ۷۰ سال نیز فراتر رفته است.

شرایط جسمی این زندانیان بحرانی است. شماری از آنان به بیماری‌های سخت و لاعلاجی همچون ام‌اس، سرطان، تومور مغزی و دیابت مبتلا هستند و در حالی که نیاز مبرمی به رسیدگی پزشکی دارند، حکومت با اعمال فشار مضاعف، آنان را از خدمات درمانی اولیه محروم کرده است.

در میان این زنان زندانی، وریشه مرادی، پخشان عزیزی و نسیمه اسلام زهی محکوم به اعدام شده‌اند، در حالی که فروغ تقی‌پور و مرضیه فارسی به ۱۵ سال زندان و هفت زن دیگر به ۱۰ سال حبس محکوم شده‌اند. این احکام ظالمانه، نشان‌دهنده شدت سرکوب و تلاش حاکمیت برای خاموش کردن صدای مخالفان است.

برخی از زنان زندانی، نظیر زهرا صفایی از بازماندگان سرکوب‌های دهه شصت هستند. زهرا صفایی، از شاهدان کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ به شمار می‌رود و امروز نیز به‌دلیل ایستادگی بر آرمان‌های خود، در اسارت به‌سر می‌برد.

بخش زیادی از این زنان، مادرانی هستند که برخی از آنان همچون شیوا اسماعیلی و زهرا صفایی همراه با فرزندانشان بازداشت شده‌اند و در شرایطی غیرانسانی، دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند. حکومت نه‌تنها آنان را از آزادی محروم کرده، بلکه فرزندان آنان را نیز در زندان، تحت شدیدترین فشارهای روحی و جسمی قرار داده است.

علاوه بر این، ۷ زن زندانی از اقلیت اهل سنت نیز در وضعیت وخیم و شرایط غیرانسانی به‌سر می‌برند. این زنان شامل یک شهروند افغانستانی، دو شهروند تاجیکستانی، یک شهروند هندی و یک شهروند اردنی هستند که در سلول‌های ایزوله، به‌دور از حداقل‌های حقوقی و انسانی نگهداری می‌شوند. دو تن از آنان، فرزندان خود را در همین زندان به دنیا آورده‌اند، اما نه تنها از ابتدایی‌ترین امکانات پزشکی، بهداشتی و تغذیه‌ای برای نوزادان خود محرومند، بلکه حتی از حق ملاقات با خانواده‌هایشان نیز برخوردار نیستند.

شرایط زنان زندانی سیاسی در زندان اوین، تنها بخشی از جنایات حکومت علیه زنان آزادی‌خواه است. حاکمیت نه‌تنها آزادی بیان و حقوق اولیه شهروندی را سرکوب می‌کند، بلکه با سیاست‌های بی‌رحمانه، زنان را هدف سرکوبی سیستماتیک قرار داده تا جنبش‌های اعتراضی را مهار کند. اما این زنان، با ایستادگی و مقاومت، به نماد مبارزه برای آزادی و عدالت در ایران تبدیل شده‌اند.

فاطمه آتشی خیاوی- ۴۵ ساله، اهل و ساکن تهران

تاریخ آخرین بازداشت: ۵ اسفند ۱۴۰۳

اتهام: نامشخص، محکومیت: ۱ سال حبس تعزیری و سه سال تعلیقی

آرزو آزرم صفت – متولد ۱۳۴۵

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳

اتهام: «فعالیت در فضای مجازی و ارتباط با گروه‌های مخالف نظام»، توسط دادگاه انقلاب تهران، به ۳ سال و ۹ ماه حبس محکوم شد.

مریم (آنیشا) اسداللهی – متولد ۱۳۶۸، فعال کارگری، مترجم و متاهل است.

تاریخ آخرین بازداشت: ۴ مرداد ۱۴۰۲

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال و هشت ماه حبس محکوم شد.

نسیمه اسلام زهی – متولد ۱۳۶۳، اهل سنت و بلوچ

تاریخ آخرین بازداشت: در شهریور ۱۴۰۲

اتهام: «ظن عضویت در داعش»، بلاتکلیف و بازداشت موقت است.

خانم نسیمه اسلام زهی با همسرش دستگیر شد. یک فرزند او پس از بازداشت به مکان نامعلوم منتقل شده و فرزند دیگرش را در زندان به دنیا آورده است.

شیوا اسماعیلی – متولد ۱۳۴۴، فوق لیسانس و مهندس کشاورزی، متاهل، مادر سه فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۱ اسفند ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و ارتباط با سازمان مجاهدین»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

فرزند او سیدمهدی وفایی ثانی در بند ۸ اوین زندانی است.

گلرخ ابراهیمی ایرایی – متولد ۱۳۵۹، فعال حقوق زنان و نویسنده

تاریخ آخرین بازداشت: ۴ مهر ماه ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس محکوم شده است.

اسلام بنی حسنی – شهروند کشور اردن

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص، در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

اتهام: «عضویت در داعش»، بلاتکلیف است.

نیره بهنودی – متولد ۱۳۵۲، معلم، متاهل

تاریخ آخرین بازداشت: اوایل مهرماه ۱۴۰۳

اتهام: «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی از طریق عضویت در مجاهدین خلق»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به ۵ سال زندان محکوم شد.

سکینه پروانه – متولد ۱۳۶۷

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۶ اسفندماه ۱۴۰۲

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام»، توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب مشهد به ۶ سال حبس محکوم شد.

فروغ تقی‌پور – متولد ۱۳۷۳، اهل تهران، لیسانس حسابداری و مجرد

تاریخ آخرین بازداشت: ۳۰ مرداد ۱۴۰۲

اتهام: «بغی و ارتباط با سازمان مجاهدین»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شد.

مریم حاجی حسینی – متولد ۱۳۵۱، مهندس پلیمر و مواد غیرفلزی

تاریخ آخرین بازداشت: شهریور ۹۸

اتهام: «افساد فی‌الارض» و «جاسوسی برای اسرائیل»، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال زندان محکوم شد.

فرشته حسینی – متولد ۱۳۶۲، عضو گروه عرفان حلقه

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲

اتهام: «تبلیغ علیه نظام»، توسط دادگاه انقلاب تهران، به پنج سال حبس محکوم شد.

مرجان دیبا

اتهام: نامشخص

وحیده (ویدا) ربانی – متولد ۱۳۶۳، روزنامه‌نگار و کارشناس ارشد علوم سیاسی

تاریخ آخرین بازداشت: ۲ آبان ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام، توهین به مقدسات»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس محکوم شد.

خدیجه رضایی واو – متولد ۱۳۸۵، شهروند کشور تاجیکستان، اهل سنت

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص، در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

اتهام: نامشخص، پرونده او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران در حال بررسی و بلاتکلیف است.

عایشه رضایی واو – متولد ۱۳۸۷، شهروند کشور تاجیکستان، اهل سنت

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص، در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

اتهام: نامشخص، پرونده او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران در حال بررسی و بلاتکلیف است.

محبوبه رضایی – متولد ۱۳۶۸ و اهل برازجان

تاریخ آخرین بازداشت: خرداد ماه ۱۴۰۲

اتهام: «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام، تشویق سایرین به فساد، توهین به مقدسات اسلامی در فضای مجازی و عضویت و فعالیت در گروه‌های معاند نظام»، توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران به ۷ سال و ۹ ماه حبس محکوم شده است.

هاجر زابلی – شهروند کشور افغانستان

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص، در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

اتهام: نامشخص، پرونده او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران در حال بررسی و بلاتکلیف است.

آذر زنگویی – متولد ۱۳۷۳

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۰ فروردین ۱۴۰۴

اتهام: تبلیغ علیه نظام

محکومیت: یک سال

پریسا سادات

تاریخ دستگیری: ۴ تیرماه ۱۴۰۴

اتهام: نامشخص

زهره سرو – متولد ۱۳۶۵

تاریخ آخرین بازداشت: مهر ۱۴۰۰

اتهام: «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۷ سال حبس محکوم شده است.

مریم سلطان پناه – ۴۵ ساله

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۸اردبهشت ۱۴۰۴

اتهام: تبلیغ علیه نظام و تبلیغ به نفع بهاییت

بلاتکلیف

اسامی و مشخصات زنان زندانی سیاسی در زندان اوین — الهام صالحی

الهام صالحی – فعال فضای مجازی –

متولد ۱۳۶۷ از تهران، پژوهشگر حوزه کودکان کار

تاریخ آخرین بازداشت: مرداد ۱۴۰۴

اتهام: تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب، حضور بدون حجاب در معابر عمومی و دیگر موارد مرتبط با انتقاد از حکومت

محکومیت: یک سال زندان و محرومیت از کار در فضای مجازی

زهرا صفایی – متولد ۱۳۴۲، دیپلمه، متاهل، مادر ۲ فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۱ شهریور ۱۴۰۲

اتهام: «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور و ارتباط با مجاهدین خلق»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس محکوم شده است.

او از زندانیان سیاسی دهه شصت است و پدرش حسنعلی صفایی در جریان اعدام‌های دهه شصت به اتهام عضویت در مجاهدین خلق اعدام شد. خانم صفایی از بیماری قلبی، فشار خون بالا و مشکلات آرتروز رنج می‌برد.

مهوش (سایه) صیدال

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۵ مهر ۱۴۰۳

اتهام: نشر اکاذیب

محکومیت: ۲ سال زندان و جریمه نقدی

زهرا ظفر – متولد ۱۳۶۳، شهروند کشور هندوستان

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص است در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

گلاره عباسی – ۴۸ ساله

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۷ خرداد ۱۴۰۴

اتهام: تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی

محکومیت: ۳ سال و ۹ ماه زندان

برناگل عبداله واو – شهروند کشور تاجیکستان، اهل سنت

تاریخ آخرین بازداشت: نامشخص، در تاریخ ۴ مهر ۱۴۰۳، وارد بند زنان زندان اوین شد.

اتهام: نامشخص، پرونده او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران در حال بررسی و بلاتکلیف است.

آوا عسگری

سن : ۳۰ ساله

تاریخ بازداشت: تیر ۱۴۰۴

اتهام: فیلم‌برداری از مراکز بمباران شده

بلاتکلیف

پخشان عزیزی – متولد ۱۳۶۳، مددکار اجتماعی

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۳ مرداد ۱۴۰۲

اتهام: «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شده است. این حکم به تایید دیوان عالی کشور رسیده و اعاده دادرسی این زندانی سیاسی رد شده است.

معصومه عسگری ورجانی – متولد ۱۳۴۸، معلم بازنشسته، مادر یک فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۴ مهر ۱۴۰۳

اتهام: «همکاری و عضویت در مجاهدین خلق»، توسط ایمان افشاری از شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به سه سال زندان محکوم شد.

زندانی سیاسی خانم معصومه عسگری از دیسک شدید کمر، آرتروز پیشرفته و مشکلات اعصاب رنج می‌برد.

نسیم غلامی سیمیاری – متولد ۱۳۶۷

تاریخ آخرین بازداشت: روز ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲

اتهام: «تخریب اموال عمومی به منظور اخلال در نظم و امنیت جامعه و مقابله با حکومت اسلامی، اخلال در نظم امنیت و آسایش عمومی و اجتماع و تبانی» ، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق و ۲۰ سال تبعید محکوم شده است.

مرضیه فارسی – متولد ۱۳۴۶، اهل تهران، دیپلمه، متاهل، مادر چند فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۳۰ مرداد ۱۴۰۲

اتهام: «بغی و ارتباط با مجاهدین خلق»، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شده است.

زندانی سیاسی مرضیه فارسی، پیش از این مبتلا به سرطان بوده و پس از درمان این بیماری، از سرگیجه و سردردهای شدید رنج می‌برد.

ندا فتوحی – متولد ۱۳۵۹، مدرس پیشین دانشگاه و دانش‌آموخته مقطع مهندسی در رشته مدیریت IT عضو عرفان حلقه

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲

اتهام: «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و عضویت در عرفان حلقه»، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال و هشت ماه حبس محکوم شده است.

شیما (اعظم) فرزان – متولد ۱۳۵۳، مهندس الکترونیک و انرژی‌های تجدیدپذیر

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۶ آبان ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، به ۶ سال حبس محکوم شده است.

ارغوان فلاحی، متولد ۱۳۷۹، اهل تهران

ارغوان فلاحی در تاریخ ۶ بهمن ۱۴۰۳ در تهران بازداشت شد. اتهامات مطرح‌شده علیه او شامل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «هواداری از سازمان مخالف نظام» عنوان شده است. بازداشت و بازجویی وی به‌طور مستقیم تحت نظر نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران و سازمان اطلاعات قوه قضاییه انجام گرفت. در ماه‌های نخست بازداشت، او در بند ۲۴۱ زندان اوین در شرایط حبس انفرادی قرار داشت و تحت بازجویی‌های فشرده بود. وی اواخر مردادماه ۱۴۰۴ به بند زنان زندان قرچک منتقل شده است.
ارغوان فلاحی پیش از این در آبان ماه ۱۴۰۱، همراه با پدرش نصرالله فلاحی و برادرش اردوان بازداشت شدند. آنها بیش از ۲ماه در بازداشتگاه‌های اصفهان تحت شکنجه و بازجویی قرار داشتند. وی پس از مدت یک سال و چهار ماه بلاتکلیفی سرانجام در اسفند ۱۴۰۲، با وثیقه آزاد شده بود.

الهه فولادی – متولد ۱۳۵۷، لیسانس علوم سیاسی و دانشجوی حقوق، متاهل، مادر یک فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۱ آذر ۱۴۰۲

اتهام: «تبلیغ علیه نظام و اجتماعی و تبانی علیه امنیت کشور و ارتباط با مجاهدین خلق»، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال حبس محکوم شده است.

سعیده (بهاره) قربانعلی – متولد ۱۳۵۸

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۷ شهریور ۱۴۰۳

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری»، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال حبس محکوم شده است.

فریبا کمال آبادی – متولد ۱۳۴۱، مدیر سابق جامعه بهائی ایران “یاران ایران” است.

تاریخ آخرین بازداشت: ۹ مرداد ماه ۱۴۰۱

اتهام: «تاسیس یا اداره تشکیل غیرقانونی»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شده است.

پریوش مسلمی – متولد ۱۳۵۷

تاریخ آخرین بازداشت: تیر ۱۴۰۳

اتهام: «تبلیغ علیه نظام، اهانت به بنیان‌گذار و رهبری، و اجتماع و تبانی»، توسط دادگاه انقلاب تهران و دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران، در دو پرونده جدا به چهار سال و دو ماه حبس محکوم شده است.

زندانی سیاسی پریوش مسلمی با مشکلات قلبی و آرتروز شدید در ناحیه لگن، کمر و زانو روبرو است.

نرگس منصوری – متولد ۱۳۵۶، عضو سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی

تاریخ آخرین بازداشت: ۵ اسفند ۱۴۰۲

اتهام: «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۹ سال حبس محکوم شده است.

شکیلا منفرد – متولد ۱۳۷۲

آخرین بازداشت: ۲۳ آذر ماه ۱۴۰۰

اتهام: «عضویت در گروه‌های مخالف نظام، تشویق اذهان عمومی، اخلال در نظم و آسایش عمومی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به مقدسات»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، در چهار پرونده جداگانه مجموعا ۱۵ سال و پنج ماه حبس همراه با ۱۰ ضربه شلاق، محرومیت های اجتماعی و تبعید محکوم شده است.

پروین میرآسان – متولد ۱۳۳۵، لیسانس مدیریت، متاهل، مادر چند فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۳ آبان ۱۴۰۱

اتهام: « اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور از طریق همکاری با مجاهدین خلق»، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۴ سال حبس محکوم شده است.

زندانی سیاسی پروین میرآسان به بیماری‌های متعددی از جمله دیابت، پارکینسون، مشکلات مفصلی و چسبندگی روده مبتلاست.

وریشه مرادی (میرزایی) – متولد ۱۳۶۴، اهل سنندج

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۰ مرداد ۱۴۰۲

اتهام: «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام، بغی و درگیری با مامور و تمرد»، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران و دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران به اعدام محکوم شده است.

زندانی سیاسی وریشه مرادی به دیسک کمر، هموروئید شدید و کم‌خونی مبتلا است.

فرح (معصومه) نساجی – متولد ۱۳۴۱

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۳ شهریور ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهرانی به ۵ سال حبس محکوم شده است.

مریم بانو نصیری – متولد ۱۳۴۰

تاریخ آخرین بازداشت: اردیبهشت ۱۴۰۲

اتهام: «اجتماع و تبانی بر علیه امنیت ملی از طریق همکاری با مجاهدین خلق»، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب شهریار به ۳ سال و ۶ماه حبس محکوم شده است.

زندانی سیاسی مریم بانو نصیری دارای بیماری آپنه خواب و بیماری‌های ریوی و زخم معده است.

تاریخ رفتن به مرخصی: ۳ آذر ۱۴۰۳

طاهره (فرشته) نوری – متولد ۱۳۳۹، دیپلمه، متاهل

تاریخ آخرین بازداشت: سوم مهر ماه ۱۴۰۱

اتهام: «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی به دلیل همکاری با مجاهدین خلق، اخلال در نظم عمومی»، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس محکوم شد.

فرحناز نیکخو – متولد ۱۳۵۱، کارمند اداره مخابرات

آخرین بازداشت: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲

اتهام: «اقدام علیه امنیت ملی از طریق جاسوسی» ، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

پریسا یوسفی– متولد ۱۳۶۱، عضو گروه عرفان حلقه

تاریخ آخرین بازداشت: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ ، اتهام: «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی»، توسط دادگاه انقلاب تهران، به ۳ سال حبس محکوم شده است.

زنان زندانی سیاسی در مرخصی درمانی

فاطمه ضیایی (حوریه) متولد ۱۳۳۶، اهل تهران دانش‌آموخته علوم سیاسی، مادر چند فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۶ مرداد ۱۴۰۴

اتهام: «فعالیت تبلیغی علیه نظام و فعالیت تبلیغی علیه نظام به نفع مجاهدین خلق»،

او چندین بار به دلیل فعالیت‌های سیاسی و مدنی بازداشت و محاکمه شده است.
آخرین بار، در شهریور ۱۴۰۲، به دلیل وخامت جسمانی و ابتلا به بیماری‌های متعدد، با مرخصی استعلاجی موقت آزاد شد. این آزادی فرصتی برای او فراهم کرده بود تا درمان‌های ضروری‌اش را پیگیری کند، اما بازداشت دوباره عملاً این مسیر را متوقف کرد. وی بار دیگر در ۲۹ دی‌ماه ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. اما در تاریخ ۱۶ مردادماه ۱۴۰۴ بار دیگر دستگیر شده است.