در حال حاضر، محمدعلی مهرگانفر، ۶۶ ساله، با مشکلات قلبی و نیاز فوری به جراحی چشم روبهروست، هدی مهرگانفرنیز به دلیل شرایط غیربهداشتی بند زنان به بیماریهای قارچی و پوستی مبتلا شده است
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۳۰ اردیبهشتماه ۱۴۰۴ – در حالی که وضعیت سلامت جسمانی محمدعلی مهرگانفر و فرزندش هدی مهرگانفر نگرانکننده گزارش شده، این دو زندانی سیاسی کماکان پس از بیش از ۲۱۰ روز بازداشت، به صورت بلاتکلیف در زندان عادلآباد شیراز نگهداری میشوند. آنها بدون دسترسی به وکیل انتخابی و بدون برگزاری دادگاه در حبس هستند و از درمان پزشکی مناسب نیز محروم ماندهاند.
بر اساس گزارشهای دریافتی، هدی مهرگانفر، مهندس الکترونیک ۳۸ ساله، پس از یک عمل جراحی پیش از بازداشت، به دلیل شرایط غیربهداشتی بند زنان به بیماریهای قارچی و پوستی مبتلا شده است. همچنین محمدعلی مهرگانفر، ۶۶ ساله و از زندانیان سیاسی دهه ۶۰، با مشکلات قلبی و نیاز فوری به جراحی چشم روبهروست. با این حال، هیچ اقدام درمانی مؤثری برای آنان صورت نگرفته است.
بازداشت توسط نیروهای امنیتی
این دو عضو یک خانواده، ساکن زرقان استان فارس، در تاریخ ۱ آبان ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند و پس از ۵۸ روز نگهداری در بازداشتگاه اطلاعات سپاه، به زندان عادلآباد منتقل شدند. جلسه بازپرسی آنها در ۱۰ فروردین تنها از طریق ویدئو کنفرانس برگزار شد و از آن زمان تاکنون، هیچ جلسه قضایی حضوری برگزار نشده است.
اتهام مطرحشده علیه این پدر و دختر، ظن ارتباط با مجاهدین خلق است، اما پرونده آنها هنوز به دادگاه نرفته و خانواده در بلاتکلیفی مطلق بهسر میبرند. منابع نزدیک به خانواده اعلام کردهاند که بازداشت آنها با رویههایی چون محرومیت از وکیل، ممانعت از درمان پزشکی، و تهدید به اعترافگیری همراه بوده است.
این پرونده نمونهای نگرانکننده از تداوم برخوردهای امنیتی، بلاتکلیفی قضایی و محرومیت زندانیان سیاسی از ابتداییترین حقوق انسانی در ایران است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
بازداشت و بلاتکلیفی هدی و محمدعلی مـهرگانفر، نقض آشکار حقوق اساسی بشر
بازداشت و بلاتکلیفی هدی و محمدعلی مـهرگانفر، یکی از جدیترین نمونههای نقضهای حقوق بشر محسوب میشود. این عمل، نه تنها آزادی فردی را سلب میکند، بلکه میتواند به سلامت جسمی و روانی فرد نیز آسیب جدی وارد کند.
مادههای مرتبط در منشور جهانی حقوق بشر عبارتند از:
ماده ۵: هیچکس نباید تحت شکنجه یا مجازات یا رفتار یا کیفر بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.
ماده ۹: هیچکس نباید خودسرانه دستگیر، بازداشت یا تبعید شود.
ماده ۱۰: هر فرد حق دارد که در تمام موارد دادرسی عادلانه و علنی در مورد هر اتهامی که علیه او مطرح میشود، توسط یک دادگاه مستقل و بیطرف که به موجب قانون تأسیس شده است، به طور کامل مورد رسیدگی قرار گیرد.
به استناد به قوانین بالا، بازداشت و بلاتکلیفی زندانیان به معنای نقض آشکار حقوق اساسی فردی است که در منشور جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post