زندانی سیاسی اکبر (شاهرخ) دانشورکار کیست؟ در تاریخ ۱۰ فروردین‌‌ماه ۱۴۰۵ اعدام شد.

اکبر دانشورکار در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک همراه با زندانیان سیاسی وحید بنی عامریان، پویا قبادی، سیدمحمد تقوی، ابوالحسن منتظر و بابک علیپور در شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران به ریاست بازپرس علیزاده، به عضویت در مجاهدین خلق به بغی متهم شد

نام و نام خانوادگی: اکبر (شاهرخ) دانشورکار

محل تولد: تهران

ساکن: تهران

تاریخ تولد: ۱۳شهریور ۱۳۴۵

تحصیلات: لیسانس مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

شغل: مهندس عمران – پیک موتوری

تاهل: متاهل

فرزند: دارای یک فرزند

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۳دی ماه ۱۴۰۲

اتهامات: «بغی» به دلیل عضویت در مجاهدین خلق، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «تشکیل دستجات غیرقانونی»

محکومیت: اعدام و ۱۵ سال حبس

محل زندان: بند ۴ اوین

تاریخ آخرین به روز رسانی: اردیبهشت ۱۴۰۴

زندانی سیاسی اکبر (شاهرخ) دانشورکار کیست؟

زندانی سیاسی اکبر (شاهرخ) دانشورکار، متولد شهریور ۱۳۴۵، متاهل، دارای یک فرزند، مهندس عمران اخراجی، اهل و ساکن تهران است.

او روز ۱۳ دی ۱۴۰۲، در محل سکونت خود توسط مأمورین امنیتی دستگیر و به بند ۲۰۹ اوین منتقل گردید.

آقای دانشورکار پس از بازجویی به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

اکبر دانشورکار در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک همراه با زندانیان سیاسی وحید بنی عامریان، پویا قبادی، سیدمحمد تقوی، ابوالحسن منتظر و بابک علیپور در شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران به ریاست بازپرس علیزاده، به عضویت در مجاهدین خلق به بغی متهم شد.

دادگاه رسیدگی به پرونده آقای دانشورکار، در ۱۵ مهر ۱۴۰۳، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد.

در آذر ماه ۱۴۰۳، آقای دانشورکار همراه با ۵ هم پرونده ای خود، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم گردید.

دادگاه اکبر (شاهرخ) دانشورکار را به اتهام «بغی» به دلیل عضویت در مجاهدین خلق به اعدام، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «تشکیل دستجات غیرقانونی» به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم نمود.

روز چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴، آقای دانشورکار همراه با چهار زندانی سیاسی دیگر محکوم به اعدام برای انتقال به زندان قزلحصار فراخوانده شدند. این امر با مخالفت و اعتراض ایشان مواجه و باعث ایجاد تنش در بند ۴ زندان اوین شد.

رئیس زندان اوین، هدایت الله فرزادی، در یک اقدام تنبیهی این زندانی را همراه با چهار زندانی سیاسی دیگر، از حق تماس تلفنی با خانواده و فرزندش و همچنین استفاده از حساب بانکی در زندان محروم کرد.