زندان گنبدکاووس ، قتلگاه کرامت انسانی

در زندان گنبدکاووس، شیوع گسترده بیماری پوستی گال وضعیت را برای زندانیان به شدت وخیم کرده است

زندان‌گنبدکاووس در استان گلستان با مشکلات بسیاری روبه‌رو است که شرایط زیستی زندانیان را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. از کمبود امکانات بهداشتی و زیستی اولیه گرفته تا رفتارهای نامناسب با زندانیان، همه این موارد نشان از نقض حقوق بشر در این زندان دارد.

نگهداری اجباری در هواخوری و کمبود امکانات بهداشتی

در زندان گنبدکاووس از ساعت ۸ صبح، پس از آمارگیری روزانه، زندانیان چه در گرمای تابستان و چه در سرمای زمستان به اجبار در هواخوری زندان نگه‌داشته می‌شوند. این مسئله به ویژه در روزهای سرد یا بسیار گرم، زندانیان را با مشکلات جسمانی و روحی زیادی روبرو می‌کند.

حمام‌های زندان نیز تنها ۵ واحد است که اغلب فقط ۳ حمام قابل استفاده هستند. این مسئله موجب تشکیل صف‌های طولانی برای استفاده از حمام‌ها شده است. علاوه بر این، کمبود لوازم بهداشتی همچون دمپایی و شامپو مشکلات بهداشتی زندانیان را دوچندان کرده است.

مشکلات زندانیان بدون پشتوانه خانوادگی

زندانیانی که خانواده‌هایشان در شهرهای دور هستند و نمی‌توانند به طور منظم پول یا مواد غذایی برایشان ارسال کنند، با شرایط بسیار دشواری روبه‌رو هستند. این افراد به دلیل کمبود مواد غذایی و وسایل ضروری برای زیست در زندان، به شدت در مضیقه قرار دارند.

برخوردهای خشن و رفتارهای غیرانسانی

در زندان گنبدکاووس ، رفتار افسران نگهبان با زندانیان بسیار خشن و توهین‌آمیز است. تنبیه‌های بدنی با کابل و پرخاشگری‌های مکرر از سوی نگهبانان، بخشی از زندگی روزمره زندانیان است. زندانیان سیاسی نیز از این رفتارها مستثنی نیستند.

در این زندان حضور در نماز جماعت و کلاس‌های مذهبی بصورت اجباری، الزام ملاقات با خانواده‌ است. این اجبارها به نقض آشکار حقوق زندانیان تبدیل شده است.

شیوع بیماری‌های پوستی و وضعیت نامناسب بهداری

بیماری‌های پوستی، به ویژه گال و ساس، به شدت در زندان گنبدکاووس شیوع دارد. اما رئیس و بهداری زندان‌ هیچ اقدام موثر بازدارنده و رسیدگی بهداشتی انجام نمی‌دهند. زندانیان از این وضعیت رنج می‌برند و دچار مشکلات پوستی جدی هستند. بهداری زندان، تنها به ارائه مسکن‌های ساده بسنده می‌کند. وضعیت بهداشتی ضعیف بدلیل عدام تأمین مواد شوینده و ضدعفونی کننده توسط زندان، شرایط زندانیان را روز به روز وخیم‌تر می‌کند.

در زندان گنبدکاووس، شیوع گسترده بیماری پوستی گال وضعیت را برای زندانیان به شدت وخیم کرده است. به گفته منابع محلی، بهداری زندان هیچ اقدامی برای کنترل این بیماری نکرده و دارویی برای درمان ارائه نمی‌شود. در حالی که بسیاری از زندانیان واجد شرایط مرخصی یا قرار موقت هستند، برخلاف سایر زندان‌ها، اجازه خروج به آن‌ها داده نمی‌شود.

کیفیت پایین غذا و هزینه‌های بالا

غذای ارائه شده در زندان از کیفیت پایینی برخوردار است و بسیاری از زندانیان از مصرف آن خودداری می‌کنند. علاوه بر این، هزینه‌های تماس‌های تلفنی نیز بسیار افزایش یافته و زندانیان برای برقراری ارتباط با خانواده‌هایشان مجبور به پرداخت هزینه‌های بالایی هستند. هر زندانی تنها می‌تواند شماره ۷ نفر را در تلفن ذخیره کند که این محدودیت‌ها، تماس‌های آنان را نیز با مشکل مواجه می‌کند.

شرایط سخت زندانیان سیاسی

در اتاق‌های زندانیان سیاسی، تخت‌ها برداشته شده و آنها مجبور به کف خوابی با استفاده از موکت و پتوهای دولتی هستند که بسیار کثیف و آلوده اند و باعث ایجاد بیماری‌های پوستی و خارش و آزار جسمی آنان می‌شود.

اصل تفکیک جرایم در این زندان رعایت نمیشود و زندانیان جرایم اجتماعی یا معتادان در حال ترک اعتیاد نیز به اتاق زندانیان سیاسی منتقل می‌شوند که با سروصدا و ناله‌های مداوم، استراحت برای زندانیان سیاسی را بسیار دشوار می‌سازد.

نقض حقوق بشر در زندان گنبدکاووس

وضعیت زندانیان در زندان گنبدکاووس نشان‌دهنده نقض حقوق اولیه انسانی و بی‌توجهی به شرایط بهداشتی و امکانات اولیه برای زیست آنهاست. کمبود امکانات، رفتارهای غیرانسانی و خشونت‌آمیز، شیوع بیماری‌های پوستی و نبود نظارت کافی، زندگی زندانیان را با دشواری‌های فراوانی مواجه کرده است. این مسائل نیازمند توجه فوری و اقدامات جدی برای بهبود وضعیت زندانیان و جلوگیری از تداوم این شرایط بحرانی است که زمینه ساز نقض گسترده حقوق بشر در زندان‌های دیکتاتوری حاکم است.