اعدام ۱۶ زندانی در ارومیه، شیراز، یاسوج، بهبهان، نیشابور، زنجان، بوکان، مهاباد و الیگودرز

افزایش بی‌سابقه آمار اعدام‌ها نشانگر هراس ساختار قدرت از جامعه‌ای است که در پی تغییرات بنیادی و دستیابی به آزادی‌های مدنی است. این روند بیانگر بحران عمیق مشروعیت سیاسی است

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۳آبان‌ماه ۱۴۰۴،‌ شانزده زندانی در زندان‌های ارومیه، شیراز، یاسوج، بهبهان، نیشابور، زنجان، بوکان، مهاباد و الیگودرز اعدام شدند. زمان اعدام ۲تن از زندانیان درشهریورماه و ۳تن از زندانیان در مهرماه ۱۴۰۴، بوده است.

اعدام ۳زندانی در زندان ارومیه

بامداد جمعه ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۴، سه زندانی در زندان ارومیه اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ ضابط‌الدین(عادل) جنگجو، فرزند عمر، متاهل، پدر ۳ فرزند، اهل روستای سپی‌دره ارومیه. وی ۳سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ عبدالرحمان حبیبی، فرزند رضا، پدر ۳ فرزند، اهل روستای سلیم بیگ

ـ حاجی نبی‌زاده

اتهام این زندانیان در ارتباط با مواد مخدر در پرونده‌های جداگانه بوده است.

اعدام احمد نوابی در زندان عادل‌آباد شیراز

بامداد چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، احمد نوابی در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعدام عباس بیگی در زندان یاسوج

سحرگاه چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، عباس بیگی در زندان یاسوج اعدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.

اعـدام رضا گرایی در زندان بهبهان

صبحگاه سه‌شنبه ۲۰ آبان‌ماه۱۴۰۴، رضا گرایی در زندان بهبهان اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام مظفر رحمان‌پناه در زندان نیشابور

بامداد سه‌شنبه ۲۰‌ آبان‌ماه ۱۴۰۴، مظفر رحمان‌پناه در زندان نیشابور اعـدام شد. وی ۲۶ ساله بود و ۶سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام سالار شمس‌‌الهی در زندان زنجان

سحرگاه دوشنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۴، سالار شمس‌الهی در زندان زنجان اعدام شد. وی ۳۶ ساله و اهل خرمدره بود. وی ۶ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۳زندانی در زندان بوکان

سه زندانی در زندان بوکان طی روزهای دوشنبه ۱۷ شهریور، یک‌شنبه ۲۸ مهر و دوشنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۴، اعـدام شده‌اند.

ـ صبحگاه دوشنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۴، سوران امینی در زندان بوکان اعـدام شد.

ـ بامداد یک‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۴، داوود صفا در زندان بوکان اعـدام شد.

ـ سحرگاه دوشنبه ۱۲ آبان‌ماه ۱۴۰۴، نوید موسوی در زندان بوکان اعـدام شد.

اتهام این ۳زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام ۴زندانی در زندان مهاباد

چهار زندانی در زندان مهاباد طی روزهای شنبه۳۰ شهریور، دوشنبه ۸ مهر، چهارشنبه ۲۳ مهر و سه‌شنبه ۶ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴، اعـدام شدند.

ـ صبحگاه شنبه ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۴، کاویار خدری پور در زندان مهاباد اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است

ـ بامداد دوشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۴، دیما فرامرزی در زندان مهاباد اعـدام شد. اتهام این زندانی زن قتل عنوان شده بود.

ـ سحرگاه چهارشنبه ۲۳مهرماه ۱۴۰۴، مهران حق‌پناه درزندان مهاباد اعـدام شد. وی اهل تبریز بود و به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ صبحگاه سه‌شنبه ۶ آبان‌ماه ۱۴۰۴، یاسین الهی در زندان مهاباد اعـدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده بود.

اعـدام بهادر رفیعی در زندان الیگودرز

بامداد یک‌شنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴، بهادر رفیعی در زندان الیگودرز اعـدام شد. وی ۴۱ساله، اهل خرم‌آباد بود که ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

• تأیید حکم اعدام سه زندانی سیاسی در زندان شیبان اهواز؛ تهدید اجرای حکم فرشاد اعتمادی‌فر، مسعود جامعی و علیرضا مرداسی
• محکومیت بین‌المللی تخریب قطعه ۴۱ بهشت‌زهرا | اعتراض خانم مای‌ساتو به حذف حافظه جمعی

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک