فراخوان کانون حقوق بشر ایران، برای دریافت اطلاعات ناپدیدشدگان قهری و مستندسازی در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

کانون حقوق بشر ایران، از خانواده‌های افراد ناپدیدشده در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، می‌خواهد، اطلاعات و مدارک مربوط به عزیزان خود را برای مستندسازی و اطلاع‌رسانی عمومی به این کانون ارسال کنند

کانون حقوق بشر ایران، جمعه اول اسفند‌ماه ۱۴۰۴ – کانون حقوق بشر ایران، از اول اسفند روند دریافت اطلاعات مربوط به ناپدیدشدگان قهری در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، را آغاز می‌کند. این فراخوان از خانواده‌ها می‌خواهد جزئیات و اسناد مرتبط با فرزندان و اقوام ناپدیدشده خود را برای ثبت و مستندسازی ارائه دهند.

فراخوان کانون حقوق بشر ایران، برای دریافت اطلاعات ناپدیدشدگان قهری و مستندسازی در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

درخواست رسمی برای ارسال اطلاعات ناپدیدشدگان قهری

در این فراخوان از تمامی خانواده‌هایی که از سرنوشت فرزند، برادر، خواهر، همسر یا دیگر بستگان خود اطلاعی ندارند درخواست شده است اطلاعات موجود را ارسال کنند. هدف، تهیه پرونده‌های مستند و منظم درباره ناپدیدشدگان قهری عنوان شده است.

از خانواده‌ها خواسته شده اطلاعات را دقیق و بر اساس واقعیت ارائه دهند. زمان و محل ناپدیدشدن، آخرین تماس یا مشاهده، مکاتبات با نهادهای مسئول و پاسخ‌های دریافت‌شده از جمله موارد مورد نیاز است. همچنین هرگونه تصویر، نامه، حکم یا مدرک می‌تواند در تکمیل مستندات مؤثر باشد.

کانون حقوق بشر ایران، تأکید می‌کند مستندسازی منظم می‌تواند زمینه اطلاع‌رسانی عمومی و پیگیری‌های حقوقی آینده را فراهم کند. این فراخوان با هدف جلوگیری از پراکندگی اطلاعات و ثبت منسجم موارد منتشر شده است.

ناپدیدسازی قهری به‌عنوان جنایت سازمان‌یافته و مستمر

ناپدیدسازی قهری در ایران یک جنایت سازمان‌یافته و مستمر است که همواره توسط این حکومت اجرا شده است. از خاوران تا اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و زندان‌های امروز، خانواده‌ها در بی‌خبری و رنج مداوم نگه داشته می‌شوند.

ناپدیدسازی قهری نه یک پدیده مقطعی، بلکه بخشی از یک سیاست پایدار بوده است. استمرار این روند، ضرورت ثبت و مستندسازی دقیق موارد را برجسته می‌کند.

الگوهای ناپدیدسازی قهری

الگوهای ناپدیدسازی قهری به‌صورت مشخص فهرست شده است:

بازداشت‌های خودسرانه در خیابان و منازل بدون اطلاع‌رسانی به خانواده.
انتقال بازداشت‌شدگان به بازداشتگاه‌های نامعلوم و محرومیت از حمایت‌های قانونی.
حبس طولانی در سلول انفرادی همراه با قطع تماس و ملاقات.
تماس‌های کوتاه و کنترل‌شده برای ایجاد بی‌اطمینانی در خانواده‌ها.
دفن پنهانی یا تحویل‌ندادن به‌موقع اجساد کشته‌شدگان.

این موارد به‌عنوان الگوهای تکرارشونده معرفی شده‌اند که در پرونده‌های مختلف مشاهده شده است.

گروه‌های هدف ناپدیدسازی قهری

معترضان جوان و نوجوانان.
زنان و مردان معترض در اعتراضات سراسری.
اقلیت‌های قومی و مذهبی.
فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و دانشگاهیان.

این گروه‌ها به‌عنوان بخش‌هایی از جامعه معرفی شده‌اند که در موارد مختلف با ناپدیدسازی مواجه شده‌اند.

تاکتیک‌های سیستماتیک در اجرای ناپدیدسازی

برخی از تاکتیک‌های سیستماتیک در اجرای ناپدیدسازی به شرح زیر است:

استفاده از سلول انفرادی به‌عنوان ابزار ناپدیدسازی.
انتقال زندانیان از زندان‌های رسمی به بازداشتگاه‌های مخفی برای خارج‌کردن آنان از نظارت قضایی.
انکار دسترسی خانواده‌ها به اطلاعات درباره محل و وضعیت زندانی.
بهره‌برداری از ناپدیدسازی به‌عنوان مقدمه شکنجه و گرفتن اعترافات اجباری.

این تاکتیک‌ها در کنار هم چارچوبی را شکل می‌دهد که به گفته تنظیم‌کنندگان فراخوان، بیانگر ماهیت سازمان‌یافته این پدیده است.

پیوند ناپدیدسازی با سرکوب گسترده‌تر

ناپدیدسازی قهری به‌عنوان ابزار اجرای سرکوب و کنترل سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این روش برای ایجاد ترس سیستماتیک در جامعه و جلوگیری از اعتراض جمعی عنوان می‌شود.

همچنین تصریح می‌شود که استمرار این تاکتیک‌ها نشان می‌دهد ناپدیدسازی قهری در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ رویدادی موردی نبوده است. بلکه بخشی از استراتژی کلان سرکوب پس از اعتراضات سراسری۱۴۰۴ می‌باشد.

بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری در آستانه فاجعه انسانی؛ هشدار نسبت به شکنجه، ناپدیدسازی و اعدام‌های فراقانونی

تأثیرات انسانی و اجتماعی ناپدیدشدگان قهری

ناپدیدسازی قهری خانواده‌ها را دچار رنج مستمر و شکنجه روانی می‌کند. خانواده‌های قربانیان ۱۳۶۷ همچنان از دانستن محل دفن عزیزانشان محروم‌اند.

در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ نیز خانواده‌های نوجوانان ناپدیدشده با تهدید و ارعاب مواجه شدند. در زندان‌ها، قطع تماس و ملاقات موجب فشار روانی و اقتصادی بر خانواده‌ها شده است.

این سیاست نه تنها فرد قربانی، بلکه خانواده و اطرافیان او را نیز هدف قرار می‌دهد. آثار اجتماعی این روند فراتر از یک پرونده فردی ارزیابی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران، اعلام می‌کند این فراخوان با هدف ثبت دقیق موارد ناپدیدشدگان قهری، تهیه مدارک مستند و تقویت اطلاع‌رسانی عمومی منتشر می‌شود. از خانواده‌هایی که عزیزانشان در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و پس از آن ناپدید شده و از محل و یا سرنوشت آنها اطلاعی ندارند درخواست می‌شود با ارسال اطلاعات، در روند مستندسازی مشارکت کنند.

ارسال اطلاعات از اول اسفند آغاز می‌شود و خانواده‌ها می‌توانند مدارک و توضیحات خود را برای بررسی و ثبت ارائه دهند. این اقدام به‌عنوان گامی در جهت مستندسازی موارد ناپدیدشدگان قهری و جلوگیری از فراموشی این پرونده‌ها معرفی شده است.

فراخوان نهایی؛ تاریخ شاهد ماست

ما یقین داریم که در آینده‌ای نه‌چندان دور، عاملان این جنایت‌ها در برابر مردم و در برابر تاریخ پاسخگو خواهند شد. تاریخ همواره گواه حقیقت بوده و خواهد بود. آنچه امروز ثبت می‌شود، فردا سندی انکارناپذیر خواهد بود.

از تمامی شهروندان درخواست می‌شود برای ثبت و معرفی ناپدیدشدگان قهری در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، از طریق راه‌های ارتباطی زیر با کانون حقوق بشر ایران در تماس باشند:

Email:
‎info@iranhrs.org

Contact Form:
‎https://iranhrs.org/contact-us/

WhatsApp:
‎+31 6 17325233

Telegram:
‎@MaryamHashemai

Instagram:
‎maryamhashemie2020

لطفاً با مراجعه به کانال‌ها و صفحات رسمی کانون حقوق بشر ایران، اطلاعات خود را ارسال نمایید. مشارکت شما گامی مؤثر در مسیر حقیقت، عدالت و پاسخگویی است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک