روایت یک شاهد عینی از کشتار و بازداشت‌ها در ملارد؛ خشونت مستقیم نیروهای سرکوب در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – این خبر روایتی است از یک شاهد عینی که صحنه‌های خشونت‌بار در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ را در محدوده آب‌رسانی اهری و جاده ملارد به چشم دیده است. او می‌گوید آنچه از نزدیک تجربه کرده است، تصویری تکان‌دهنده از شلیک مستقیم نیروهای سرکوب به سوی مردم بی‌دفاع، بازداشت‌ها و تلاش برای نابودی معترضان است.
این شاهد عینی در روایت خود می‌نویسد که هنوز تصاویر صحنه‌ها از ذهنش پاک نمی‌شود و هر بار که به آن روز فکر می‌کند، قلبش فشرده می‌شود.
خشونت مستقیم نیروهای سرکوب در خیابان‌ها
به گفته این شاهد عینی، در روز ۱۸ دی نیروهای بسیج و سپاه با حضور گسترده خیابان‌ها را بستند. آن‌ها از پشت‌بام‌ها و نقاط مختلف به سوی مردم تیراندازی می‌کردند. تیراندازی‌ها نه تنها پراکنده نبود، بلکه به‌صورت هدفمند به سر و قلب معترضان انجام می‌شد، گویی هدف “کشتن” بوده است، نه پراکاندن جمعیت.
فضا چنان بود که صحنه‌های آن را می‌شد با میدان جنگ مقایسه کرد:
یک‌طرف مردم بی‌دفاع بودند که اغلبشان دست خالی بودند و تنها با شعار یا سنگ مقاومت می‌کردند.
طرف دیگر، نیروهای مسلح با تجهیزات کامل، مسلسل و سلاح‌های جنگی حضور داشتند.
شهادت شاهد از بازداشت‌ها و نحوه برخورد نیروها
این شاهد عینی می‌گوید که در همان روزهای اعتراضات سراسری، نیروهای لباس‌شخصی و امنیتی بدون هشدار قبلی به میان مردم می‌آمدند و افراد را بازداشت می‌کردند. گاهی این بازداشت‌ها در کنار محل تجمع مردم اتفاق می‌افتاد و گاهی نیروها بی‌صدا و ناگهانی با خودروهای نظامی به سوی چند جوان نزدیک می‌شدند، آن‌ها را می‌گرفتند و با خود می‌بردند. او می‌گوید: «ما می‌خواستیم کمک کنیم، اما خیابان پر از مأمور بود و کاری از دستمان برنمی‌آمد.»
این روند بازداشت‌ها نه‌تنها در ملارد بلکه در شهرهای دیگر نیز تکرار شده و بسیاری از بازداشت‌شدگان حتی فرصت دفاع از خود را نیافته‌اند و برخی از آن‌ها پس از بازداشت خبری ازشان نیست.
زخمی‌ها، کشته‌ها و صحنه‌های تماشایی خیابان
به گفته این شاهد، تعداد زخمی‌ها بسیار زیاد بود. شدت جراحات به حدی بود که تصور می‌شد مردم در میدان جنگ گرفتار شده‌اند. او می‌گوید: «ما سعی می‌کردیم زخمی‌ها را عقب بکشیم و به درمانگاه شبانه‌روزی اهری یا درمانگاه پارس در جاده ملارد برسانیم. اما بسیاری از زخمی‌ها را مجبور بودیم فراری دهیم، چون می‌ترسیدیم پاسداران به آن‌ها تیر خلاص بزنند.»
در همان خیابان که او شاهد ماجرا بود، حدود ۳۰ نفر از مردم کشته شدند. شمار واقعی کشته‌ها و زخمی‌ها به گفته او بسیار بالاتر از آن است که بتوان دقیق گفت، زیرا بسیاری از خانواده‌ها به‌خاطر تهدید و ترس از آسیب‌های بیشتر، نام عزیزانشان را اعلام نکرده‌اند.
او به‌خصوص به کشته‌شدن یکی از معترضان به نام ناصر نصیری اشاره می‌کند و می‌گوید: «یکی از جانباختگان، شماره ثبت‌شده‌اش دوازده‌هزار و پانصد و چهل بود؛ نامش ناصر نصیری. آمار جانباختگان، یکی‌یکی در حال مشخص شدن است.»
شلیک مستقیم و استفاده از تاکتیک‌های وحشیانه
شاهد عینی تاکید می‌کند که نیروهای یگان ویژه، خودروهایشان را مسلح به تیربار کرده بودند و در حین حرکت، به صورت مستقیم به سمت مردم شلیک می‌کردند. او همچنین صحنه‌ای دلخراش را توصیف می‌کند که نیروی بسیجی از بالای پشت‌بام نارنجک دستی پرتاب کرد و آن را در میان جمعیت انداخت؛ اقدامی که هیچ ارتباطی با مهار اعتراضات مسالمت‌آمیز نداشت، بلکه صرفاً برای کشتار بوده است.
تهدید، شناسایی و بازداشت‌های هدفمند
این شاهد عینی می‌گوید نیروهای امنیتی از دوربین‌های مغازه‌ها برای شناسایی معترضان استفاده می‌کردند و سپس شب‌ها حوالی ساعت ۱۲ به سراغ آن‌ها می‌رفتند و آن‌ها را می‌بردند. بسیاری از معترضان اکنون فراری هستند، زیرا جانشان در خطر است. او می‌گوید: «عده‌ای را شناسایی کرده‌اند و شب‌ها، حوالی ساعت ۱۲، به سراغشان می‌روند و آن‌ها را می‌برند.»
او همچنین می‌افزاید که لباس‌شخصی‌ها را می‌شناخته و مطمئن بوده که برخی از آن‌ها در حقیقت از نیروهای وابسته به قدرت بوده‌اند که با لباس عادی در صحنه حاضر شده‌اند تا نقش فعال در ضرب‌وشتم مردم داشته باشند.
برخورد با جوانان بی‌دفاع و نقش کودکان در سرکوب
شاهد عینی به حضور نیروهای بسیج با لباس‌های مختلف اشاره می‌کند و می‌گوید حتی کودکان ۱۳ ساله را با لباس بسیج آورده بودند تا تعداد نیروی سرکوبگر بیشتر به نظر برسد. این اقدام، علاوه بر نشان دادن عمق بحران، باعث شده که فضا در میان جوانان و خانواده‌ها بیش از پیش ناامن و ترسناک شود.
تجربه در فردیس کرج؛ ادامه سرکوب در شهرهای دیگر
او می‌گوید که بعدها در فردیس کرج نیز شاهد صحنه‌ای دیگر بوده است؛ نیروها به چند جوان که نه شعار می‌دادند و نه کاری می‌کردند، نزدیک شدند و آن‌ها را بازداشت کردند. این امر نشان می‌دهد که بازداشت‌ها تنها محدود به مکان اعتراضات نبوده، بلکه به‌صورت هدفمند در شهرهای دیگر نیز اجرا شده است.
پیام به جهانیان و درخواست انتشار روایت
شاهد عینی در پایان روایت خود می‌نویسد: «برای روشن شدن افکار عمومی مردم جهان بنویسید که بدانند جوانان این سرزمین دلیرانه ایستادند و با دست خالی برای وطنشان مقاومت کردند، اما نیروهای بسیج، سپاه و لباس‌شخصی‌ها بی‌رحمانه مردم را کشتند.»
او همچنین تاکید می‌کند که این روایت تنها بخشی از آنچه اتفاق افتاده است را بیان می‌کند و واقعاً نمی‌توان عمق فاجعه را درست به تصویر کشید.
پیام به جامعه و فراخوان اطلاعات
در پایان این روایت، شاهد عینی از مردم و اطلاع‌رسانان می‌خواهد که صدای مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند و هرگونه اطلاعات بیشتری درباره کشته‌شدگان، بازداشت‌شدگان، مخبران یا نیروهای شرکت‌کننده در سرکوب اعتراضات سراسری را منتشر کنند. او می‌گوید بسیاری از خانواده‌ها به‌دلیل تهدید و ترس، نام عزیزانشان را اعلام نکرده‌اند؛ اما انتشار این اطلاعات می‌تواند به روشن‌شدن حقیقت کمک کند.
- فراخوان برای شناسایی یکی از قاتلین معترضان در سرکوب اعتراضات سراسری شیراز + فیلم
- شیراز – فیلم بازداشت و سربه نیست‌کردن دختر معترض در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ به روز شده در ۴ بهمن ۱۴۰۴
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ به روز
- موج دستگیری‌ها در شیراز پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ بازداشت‌های محله‌محور و شکنجه در بازداشتگاه سروش
تأثیر بر خانواده‌ها و جامعه
به گفته این شاهد، در بسیاری موارد پیکرها به خانواده‌ها تحویل داده نمی‌شود و حتی برای هر گلوله از خانواده‌ها پول گرفته می‌شود. نیروهای سرکوبگر سپس ادعا می‌کنند که «تروریست‌ها» مسئول این مرگ‌ها هستند، در حالی که همه شاهدان می‌دانند که مردم معترض قربانی شلیک مستقیم و بی‌رحمانه شده‌اند.
او با قاطعیت می‌گوید: «دشمن ما همین‌جا است؛ در همین کشور، همین نیروها و همین بازداشت‌ها و کشتارهایی که انجام می‌دهند.»
دستانی خالی برای آزادی و عدالت
این روایت تنها بخشی از زوایای تاریک و خونین اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ است؛ روایت جوانانی که با دستان خالی برای آزادی و عدالت ایستادند، اما در برابر شلیک مستقیم نیروهای سرکوب قربانی شدند. انتشار این روایت‌ها می‌تواند گامی اساسی در جهت آگاه‌سازی جهانی و حمایت از حقوق مردم باشد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post