زندانی فوت شده، بهرام درویشی نام داشت که به دلیل عدم توانایی او و خانواده‌اش در بازگرداندن ارزش مال مسروقه ١٠ سال در زندان لاکان رشت محبوس بود
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۴ بهمن‌ماه ۱۴۰۳ – یک زندانی به نام بهرام درویشی در زندان لاکان رشت به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان سپرد. روز ۲۲ بهمن ۱۴۰۳، یک زندانی پس از عدم دسترسی به درمان در زندان لاکان جان سپرد. زندانی فوت شده بهرام درویشی، ٣١ ساله، اهل کوچصفهان بود. اومدت‌ها به دلیل بیماری درخواست رسیدگی پزشکی کرده بود اما به دلیل جلوگیری از رسیدگی پزشکی و محروم بودن از حق درمان در ٢٢ بهمن ۱۴۰٣ در زندان لاکان رشت جان باخته است.
بهرام درویشی که مجرد بود از حدود ١٠ سال پیش به اتهام سرقت به رد مال محکوم شده بود اما به دلیل عدم توانایی او و خانواده‌اش در بازگرداندن ارزش مال مسروقه ١٠ سال در زندان لاکان رشت محبوس بود.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
نقض حقوق بشر با انجام نشدن رسیدگی پزشکی به بهرام درویشی
محرومیت بهرام درویشی از رسیدگی پزشکی نقض چندین اصل مهم در قوانین حقوق بشری بین‌المللی است. این عمل با موارد زیر مغایرت دارد:
ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر: که به صراحت بیان می‌کند هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. عدم ارائه مراقبت‌های پزشکی می‌تواند نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز تلقی شود.
ماده 10 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: این ماده تأکید می‌کند که با تمامی افرادی که از آزادی‌شان محروم شده‌اند، باید به صورت انسانی و با احترام به کرامت ذاتی آنها رفتار شود. محرومیت از مراقبت پزشکی، مغایر با این ماده است.
قوانین استاندارد حداقل رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا):
این قوانین که توسط سازمان ملل متحد تدوین شده‌اند، به صراحت بیان می‌کنند که زندانیان باید به خدمات درمانی مناسب دسترسی داشته باشند و شرایط بهداشتی و درمانی زندان‌ها باید استانداردهای لازم را داشته باشد.
محرومیت از خدمات پزشکی به عنوان شکلی از شکنجه یا رفتار غیرانسانی در بسیاری از اسناد حقوق بشری محکوم شده و نقض کرامت انسانی افراد به شمار می‌رود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post