مهدی معمار در دوران بازجویی تحت شکنجه شدید قرار داشت و مورد ضرب و شتم به منظور کسب اعترافات اجباری قرار گرفته و به اجبار چندین برگه سفید را امضا کرده است
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴آبان‌ماه ۱۴۰۳، متهم سیاسی مهدی معمار بیش از ۲۰۰ روز است که در بازداشت و بلاتکلیفی در زندان شیبان اهواز بسر می‌برد. وی در تاریخ ۲۷فروردین ماه ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی در منزل پدری‌اش دستگیر شد. مهدی معمار ابتدای به بازداشتگاه امنیتی منتقل کرده و پس از پایان دوران بازجویی به زندان شیبان اهواز منتقل شده است.
وی در دوران بازجویی تحت شکنجه شدید قرار داشت و مورد ضرب و شتم به منظور کسب اعترافات اجباری قرار گرفته و به اجبار چندین برگه سفید را امضا کرده است. به گفته مادرش خانم پرمو وی از نظر روحی و جسمی در وضعیت نگران‌کننده‌ای است.
مهدی معمار به همراه امان جلالی‌نژاد در تاریخ ۲۱خردادماه ۱۴۰۳، در شعبه ۱۳دادسرای انقلاب اهواز بابت اتهام تبلیغ علیه نظام تفهیم اتهام شده است. در حال حاضر بازپرس آذرنوش با آزادی موقت وی به قید وثیقه مخالفت کرده و کیانپور مسئول دفتر شعبه مذکور نیز پاسخ روشنی در رابطه با علت مخالفت با آزادی وی ارائه نکرده است. پس از بازپرسی اولیه و تفهیم اتهام زمان دادگاه مهدی معمار مشخص نشده است.
مهدی معمار در یک پرونده مشترک با امان جلالی‌نژاد، محمد سلامت، مهشید لطفی، راستین قنواتی، جعفر سلمان‌‌نژاد بازداشت شده است. دادسرای انقلاب اهواز اتهامات آنها محاربه، افساد فی‌ا لارض، اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و خارجی، تبلیغ علیه نظام، عضویت در جمعیت‌های معارض، نگهداری سلاح و مهمات جنگی و شوکر عنوان کرده است.
مهدی معمار دانشجوی مکانیک و اهل و ساکن اهواز می‌باشد.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
بازداشت خودسرانه مصداق نقض حقوق بشر
بـازداشت خودسرانه مصداق نقض حقوق بشر توسط سران حکومت است. در ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است:
«هیچ‌کس را نباید خودسرانه دستگیر، توقیف یا تبعید کرد.»
جاوید رحمان گزارشگر سابق حقوق بشر در رابطه با ایران، در گزارش خود به تاریخ آبان ۱۴۰۲، به افزایش تعداد بـازداشت‌ها، اعدام‌ها و قتل‌های خودسرانه از سوی نیروهای امنیتی اشاره کرد. وی همچنین به اقدامات سران حکومت در سرکوب مخالفان اشاره کرد. سران حکومت برای ساکت کردن مخالفان از جمله وکلا ، مدافعان حقوق بشر و تمامی افرادی که حقوق بنیادی خود را طلب می‌کنند، از تهدید، زندان و… استفاده می‌کنند. حکومت ایران در بـازداشت شهروندان هیچ محدودیتی برای خود قائل نیست.
زندانی کردن بیماران و رسیدگی نکردن به بیماری‌های آنها ، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.
برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:
حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.
منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵):
این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.
اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post