هفتم آبان زادروز کوروش کبیر، بنیانگذار حقوق بشر و آزادی‌های اجتماعی
کوروش کبیر پادشاه ایران باستان بنیانگذار سلسله هخامنشی است. برخی از تاریخ‌دانان سلسله هخامنشی را اولین دولت متمرکز در ایران باستان می‌دادند. کوروش کبیر در بازه زمانی ۵۲۹ تا ۵۵۹ پیش از میلاد بر ایران و نواحی گسترده‌ای از آسیا حکومت کرد.
در تاریخ از کوروش کبیر برخلاف بیشتر فرمانروایان به نیکی یاد می‌شود. شهرت وی در تاریخ نه به وسعت سرزمین تحت حاکمیت بلکه به شیوه حکومت‌داری و دادگستری وی در رابطه با مردمان تحت حاکمیتش می‌باشد.
آزادی‌بخش و نه اشغالگر
کوروش، مذاهب و باور‌های دیگر ادیان را به رسمیت می‌شناخت. وی هنگامی که در سال ۵۳۹ پیش از میلاد حکومت ستمگر بابل را سرنگون کرد خود را نه یک اشغالگر بلکه یک آزادی‌بخش معرفی نمود. سنتی که تا آن زمان در هیچ شیوه حکومت‌داری مرسوم نبود. او خود را آزادی دهنده خلق‌ها از فرمانروایان ستمگر می‌دانست. کوروش کبیر، طوق بردگی از گردن بندگان برداشته و همه مردم را آزاد اعلام کرد. کوروش کبیر بدون خون‌ریزی بابل را آزاد و همه مردمان آنجا را از بردگی رها و آزادی ادیان را اعلام نمود.
از کوروش کبیر نوشته‌ای به زبان بابلی بر استوانه‌ای گلین بر جای مانده است. این منشور پس از آزادسازی بابل و شکست حکومت سرکوبگر نبونعید نوشته شده است. این استوانه، قدیمی‌ترین منشورحقوق‌بشر و همزیستی مسالمت‌آمیز در تاریخ بشر است.
اولین منشور حقوق بشر تاریخ بشریت
در حالی شاهان ستمگر پس از تصرف سرزمین‌ها فرمان به قتل و آتش زدن شهرهای تصرف شده می‌دادند کورش پس از آزادسازی بابل اعلام کرد:
«منم کوروش، شاه دادگر. ارتش بزرگ من به آرامی به بابل درآمد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این سرزمین برسد. من همه شهرهای ویران‌شده را از نو ساختم. همه یوغ‌های ننگین بردگی را از مردمان بابل برداشتم. خانه‌های ویران شده‌شان را آباد کردم. به تیره‌بختی‌های این مردم پایان دادم».
در اولین منشور حقوق بشر که از کوروش کبیر بر جای مانده است نوشته شده:«بابل به دست من افتاد و چون به بابل شدیم، سربازان و پارسیان خویش را گفتم دست به هیچ دامنی دراز نکنید. زنان و کودکان در پناه من‌اند، پیران و پی‌بریدگان در پناه من‌اند، خاموشان و خستگان در پناه من‌اند، شکست‌خورگان در پناه من‌اند. سلوک سربازان من سلوک پارسیان سرزمین من است و ما برای آزادی مردمان آمده‌ایم. تباهی و تیرگی از ما نیست. وحشت و شقاوت از ما نیست. غیظ و غرامت از ما نیست. ما رسولان امان و آسودگی هستیم. ما آورندگان آزادی مردمان هستیم.»
بزرگداشت کوروش کبیر، رویارویی مردم با سران حکومت
سال‌ها است، برزگداشت کوروش کبیر در ۷ آبان ماه به یک رویارویی بین مردم ایران با سران حکومت که همه آزادی‌ها و حقوق مردمان را نابود کرده‌اند تبدیل شده است. مردم در نام کوروش کبیر و بزرگداشت او حقوق به سرقت رفته خود را می‌بینند. سران دیکتاتوری ولایت فقیه در ایران، در دشمنی با هر چه نامی از حقوق و آزادی‌های مردم داشته باشد، به هر وسیله‌ای مانع این بزرگداشت می‌شود. اما غافل از این هستند که یاد کوروش کبیر در دل هر ایرانی است که هر لحظه و هر مکان ندای آزادی‌خواهی سر می‌دهند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک