پابند الکترونیکی، بستری برای اخاذی از زندانیان

سران حکومت برخلاف بیشتر کشورهای جهان هزینه استفاده از پابند الکترونیکی را نیز به عهده زندانیان گذاشته و به این صورت بستری برای اخاذی از زندانیان توسط حکومت فراهم کرده است

پیش از اختراع پابند الکترونیکی، حبس یا حصر خانگی نوعی از مجازات فرد توسط هیئت حاکمه بود. در این مجازات شخص در منزل یا محل سکونت خود زندانی شده و اجازه خارج شدن از آن مکان را نداشت. ابراز عقیده و هر گونه ارتباط با بیرون نیز توسط ماموران کنترل می‌شد. این مجازات در واقع نوع دیگری از زندان بود که سران حکومت به جای انتقال فرد به زندان که مستلزم طی مراحل حقوقی مانند محاکمه بود، فرد را بدون روند حقوقی در محلی حبس می‌کردند.

• زندانی سیاسی فرزانه قره‌حسنلو، محرومیت از ملاقات و تماس تلفنی
• زندان تهران بزرگ (فشافویه)؛ «آخر دنیا»

با پیشرفت علم پابند الکترونیکی اختراع شد که هدف از آن تشخیص موقعیت مکانی شخص زندانی در لحظه و خارج از زندان بود. این اختراع بیشتر برای نوجوانانی بود که مرتکب جرم شده و رفتن به زندان می‌توانست راه را برای بزهکاری بیشتر آنها فراهم کند.

در نظام دیکتاتوری ولایت فقیه از پابند به منظور کاهش تعداد زندانیان استفاده می‌شود. با توجه به حجم بالای و خارج از استاندارد زندانیان در زندان‌ها، سران حکومت از این وسیله به منظور کاهش هزینه‌های صرف شده برای زندانیان استفاده می‌کند. برخی از زندانیان سیاسی نیز طی حکم دادگاه به آزادی مشروط اما با پابند الکترونی محکوم می‌شوند.

پرداخت هزینه پابند الکترونیکی توسط زندانیان

سران حکومت برخلاف همه کشورهای جهان هزینه استفاده از این وسیله را نیز به عهده زندانیان گذاشته و به این صورت بستری برای اخاذی از زندانیان توسط حکومت فراهم کرده است.

به گفته مقامات سازمان زندان‌ها هزینه نصب و نگهداری پابند بایستی توسط زندانیان پرداخت شود. یک فعال سیاسی، پابند الکترونیکی را از ابزار بی‌شرمانه حاکمیت برای کنترل زندانیان دانسته که افراد باید با صرف هزینه مضاعف زندان را به خانه‌های خود بیاورند.

زندانی بایستی در ابتدای پذیرش پابند مبلغی بیش از ۵میلیون تومان پرداخت کرده و ماهانه نیز بین ۵۰۰ تا یک میلیون تومان به حساب سازمان زندان‌ها واریز کند. این در حالی است که در سایر کشورهای جهان هزینه پابند توسط سازمان زندان‌ها پرداخت شده و تنها مبلغ ناچیزی از زندانیان اخذ می‌شود.

مقاومت زندانیان برای استفاده از پای‌بند الکترونیکی

به این ترتیب ابزاری که در جهان آزاد از آن به منظور آزادی بیشتر زندانیان استفاده می‌شد در حکومت قرون وسطایی حاکم بر ایران به وسیله اخاذی از زندانیان تبدیل شده است. بسیاری از زندانیان در برابر روش‌های اخاذی از زندانیان مقاومت کرده و حاضر به استفاده از پابند الکترونیکی برای خروج از زندان نشده‌اند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک