وضعیت بحرانی مطلب احمدیان در زندان فشافویه؛ نیاز فوری به ۹ عمل جراحی و بی‌پاسخ ماندن مسئولان

وضعیت مطلب احمدیان دقیقاً مصداق عدم تحمل کیفر طبق ماده ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری است؛ ماده‌ای که تاکید می‌کند «اجرای مجازات باید به‌طور موقت متوقف شود تا وضعیت جسمی یا روانی زندانی به‌طور قابل قبول بهبود یابد»

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۴ – مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان فشافویه، که اکنون در شانزدهمین سال حبس خود به‌سر می‌برد، برای ادامه زندگی به حداقل ۹ عمل جراحی فوری نیاز دارد؛ اما مسئولان زندان تاکنون از اعزام او به بیمارستان و تأمین داروهای حیاتی ممانعت کرده‌اند. این شرایط بحرانی، نگرانی گسترده‌ای در میان خانواده، فعالان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی ایجاد کرده و بار دیگر نقض فاحش حقوق زندانیان سیاسی را به تصویر کشیده است.

وضعیت بحرانی مطلب احمدیان؛ هم‌بندیان او خواستار توقف حکم و آغاز فوری درمان شدند — وضعیت بحرانی مطلب احمدیان

اوضاع جسمی اورژانسی؛ از فتق تا خطر ایست قلبی

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مطلب احمدیان با بیماری‌های جدی و متعدد پزشکی دست‌وپنجه نرم می‌کند، از جمله:

فتق دیافراگم افقی و عمودی
فتق ناف
بازگشت معده به داخل شش
پارگی پردهنه دیافراگم
چسبندگی روده و نابودی دیواره معده
زخم‌های گوارشی با احتمال تبدیل به سرطان
ریفلاکس شدید
آب‌گرفتگی ریه
فشار خون ناپایدار
ضربان قلب غیرطبیعی که به ۱۳۴ ضربان بر دقیقه رسیده است

پزشکان هشدار داده‌اند که ادامه این وضعیت می‌تواند منجر به ایست قلبی، سکته مغزی یا مرگ ناگهانی شود.

۹ عمل جراحی حیاتی؛ داروهای حیاتی در توقیف

با وجود نسخه‌های تخصصیِ تأییدکننده نیاز به جراحی و درمان فوری، مسئولان زندان از اعزام او به مراکز تخصصی امتناع کرده‌اند. علی‌رغم مراجعات مکرر خانواده و وجود نسخه‌های خارج از زندان، چهار بار تحویل دارو به زندان فشافویه متوقف شده و تعداد محدودی دارو نیز با سختی فراوان در اختیار او قرار گرفته است.

به گفته پزشک زندان، تنها مسکن‌های قوی به شکل موقت درد را کاهش داده، اما خطر پارگی عروق مغز و خون‌ریزی مغزی را افزایش داده‌اند.

استناد به ماده ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری

وضعیت احمدیان دقیقاً مصداق عدم تحمل کیفر طبق ماده ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری است؛ ماده‌ای که تاکید می‌کند «اجرای مجازات باید به‌طور موقت متوقف شود تا وضعیت جسمی یا روانی زندانی به‌طور قابل قبول بهبود یابد». با این حال، زندان فشافویه بدون توجه به این الزام قانونی، مانع درمان فوری این زندانی سیاسی شده است.

دادنامه زندانی سیاسی مطلب احمدیان به خانم مای ساتو — زندانی سیاسی مطلب احمدیان

اعتصاب غذا؛ فریادی برای نجات جان

مطلب احمدیان پیش‌تر در اردیبهشت ۱۴۰۴ در اعتراض به عدم دریافت دارو، دست به اعتصاب غذا زده بود. اکنون که فقط چند هفته از آغاز اعتصاب قبلی گذشته، وضعیت بحرانی او به چالشی جدی برای نظام قضایی ایران تبدیل شده است.

تاریخچه بازداشت و شکنجه‌های دوره‌ای

مطلب احمدیان در ۱۳ مهر ۱۳۸۹ در سن جوانی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و پس از هشت ماه شکنجه در سقز، سنندج و سردشت، به اتهام عضویت در حزب کومله به ۳۰ سال زندان و تبعید به زندان میناب محکوم شد. او در مسیر اجرای حکم، در زندان اوین، رجایی‌شهر و سپس به فشافویه منتقل شد و بارها مورد خشونت و فشار قرار گرفته است.

در سال ۱۳۹۷، علیه او پرونده‌ای تازه تشکیل شد؛ اتهامات «مشارکت در قتل» و «ضرب و جرح عمدی» که منجر به ۸ سال حبس تعزیری به علاوه یک سال حبس و پرداخت دیه شد. این احکام نیز بدون رعایت استانداردهای قضایی عادلانه صادر شده‌اند.

دادگاه انقلاب؛ بی‌اعتبار و غیرقانونی

مجازات سنگین مطلب احمدیان توسط دادگاه انقلاب مطرح و اجرا شده است؛ نهادی که از بدو تأسیس تاکنون به‌عنوان رکن سرکوب سیاسی شناخته شده است. این دادگاه‌ها با روندهایی مانند عدم دسترسی به وکیل مستقل، اخذ اعتراف تحت فشار، جلسات غیرعلنی و تفکیک نکردن جرائم سیاسی از کیفری، همواره مورد اعتراض بخش بزرگی از حقوق‌دانان بین‌المللی بوده‌اند.

وضعیت غیربهداشتی زندان فشافویه

زندان فشافویه، معروف به زندان تهران بزرگ، با مشکلاتی نظیر کمبود امکانات پزشکی، غذا و دارو، نبود دستگاه تهویه، شرایط بهداشتی نامناسب، و نگهداری زندانیان سیاسی در کنار مجرمان عادی، بارها به عنوان مرکزی با نقض گسترده حقوق بشر معرفی شده است.

نقض حقوق بشر بر پایه اسناد بین‌المللی

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار غیرانسانی؛
ماده ۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی: ممنوعیت بازداشت خودسرانه و ابزار فشار قضایی؛
ماده ۱۰ میثاق: حق رفتار انسانی و دادرسی منصفانه؛
ماده ۱۴ میثاق: تضمین دسترسی به وکیل مستقل و دادگاهی شفاف.

توقیف دارو و جلوگیری از درمان پزشکی وی، نقض آشکار این اصول بین‌المللی است.

مطلب احمدیان، با شانزدهمین سال حبس، در شرایطی غیرانسانی محبوس است؛ شرایطی که بی‌تفاوتی به بیماری‌های خطرناک، امتناع از درمان، و نپذیرفتن قانون را به تصویر می‌کشد. با وجود ماده ۵۰۲ آیین دادرسی کیفری و تعهدات بین‌المللی ایران، وضعیت او نمایانگر عمق بحران حقوق بشری و چالش‌های جدی نظام قضایی در مواجهه با زندانیان سیاسی است. تا زمانی که پاسخ‌گویی و رسیدگی فوری به این پرونده صورت نگیرد، وضعیت مطلب احمدیان قربانی بعدی نادیده‌گرفته‌شدگان خواهد بود