حرکتهای اعتراضی به صدور احکام اعدام در ۲۸ شهر همزمان با شصتونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
کانون حقوق بشر ایران، ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ – در شصتونهمین هفته کارزار«سهشنبههای نه به اعدام»، خانوادههای زندانیان سیاسی، جوانان معترض و فعالان حقوق بشر در ۲۸ شهر ایران با حضور در خیابانها، یا مکانهای عمومی، بار دیگر صدای اعتراض خود را علیه صدور و اجرای احکام اعدام بلند کردند.
شرکتکنندگان در این کارزار، با در دست داشتن تراکتها و پلاکاردهایی که روی آن عکس زندانیان سیاسی محکوم به اعدام بود و با شعارهایی همچون:
لغو فوری حکم اعدام، نه به اعدام، خواهان توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام برای معترضان، فعالان سیاسی و اقلیتهای تحت ستم شدند.
همزمان با شصتونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»؛ و اعتراض سراسری خانوادهها و مردم معترض به احکام اعدام، زندانیان زن در زندان اوین نیز با سردادن شعار در هواخوری بند زنان زندان اوین، حمایت خود از کارزار سهشنبههای نه به اعدام را اعلام کردند.آنها شعار میدادند:
این آخرین پیامه، اعـدام کنی قیامه
نه سرکوب، نه اعـدام، نه تهدید دیگر اثر ندارد حکومت اعـدامی یک خواب خوش ندارد
حکومت اعـدامی نابود باید گردد، زندانی سیاسی آزاد باید گردد
مرگ بر دیکتاتور
خانواده زندانیان سیاسی محکوم به اعـدام در تجمع خود پلاکاردهای در دست داشتند که روی آن عکس زندانیان سیاسی محکوم به اعـدام و شعارهای لغو فوری حکم اعـدام و نه به اعـدام نوشته شده بود.
آنها با سردادن شعارهای
نه به اعـدام، فرزندان ما را اعـدام نکنید، از عدم اعـدام بچههایمان حمایت کنید. از سهشنبههای نه به اعـدام حمایت کنید،
خواهان حمایت سراسری از این کارزار شدند.
حضور اعتراضی مردم با شعار نه به اعـدام در ۲۵ شهر
در این هفته، شهرهای تهران، اراک، ساوه، کرمانشاه، کاشان، شهرضا، گلپایگان، سنقر، بروجرد، بهبهان، دزفول، بروجن، رشت، اقلید، اصفهان، ارومیه، کرمان، فومن، رامسر، آستارا، شادگان، سنندج، جهرم، تبریز، یزد، کنگاور، فسا و شهرقدس شاهد شکلگیری تجمعات کوچک، حضور خیابانی خانوادهها و انتشار گسترده تصاویر اعتراضی در فضای مجازی بودند.
در بسیاری از این شهرها، خانواده زندانیان سیاسی با انتشار عکسهایی از فرزندان دربند یا محکوم به اعـدام خود، خواستار لغو فوری احکام ناعادلانه و توقف چرخه اعـدام شدند
گسترش دامنه کارزار از زندانها به خیابانها
کارزار «سهشنبههای نه به اعـدام» که ابتدا از درون زندانهای کشور، با ابتکار زندانیان سیاسی آغاز شد، اکنون به یک جنبش اعتراضی در داخل و خارج از زندانها تبدیل شده است. این کارزار در حال حاضر در دستکم ۴۴ زندان سراسر کشور جریان دارد و صدای زندانیان سیاسی، عقیدتی، و اجتماعی از دل سلولها به خیابانها و شبکههای اجتماعی رسیده است.
گزارشهای میدانی و تصویری از زندانهایی چون اوین، قزلحصار، رجاییشهر، مرکزی اراک، دیزلآباد کرمانشاه، دستگرد اصفهان، لنگرود قم و زندان سنندج، حکایت از مشارکت زندانیان در این کارزار را دارد. این مقاومت از درون زندانها، همزمان با حمایت خانوادهها در بیرون، چهرهای متفاوت از همبستگی ملی علیه اعـدام را به نمایش گذاشته است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»نگاهی حقوقی؛ اعـدام، ابزاری برای سرکوب
فعالان حقوق بشر بارها تأکید کردهاند که اعـدام در دیکتاتوری حاکم، نه یک ابزار قضایی بلکه ابزاری سیاسی برای ایجاد ترس، خاموشکردن اعتراضها و انتقامگیری از فعالان اجتماعی و سیاسی است. در بسیاری از پروندههای محکومان به اعـدام، روند دادرسی عادلانه رعایت نشده، شکنجه برای اخذ اعتراف اجباری اعمال شده و متهمان از دسترسی به وکیل مستقل محروم بودهاند.
طبق آمارهای منتشرشده از سوی نهادهای بینالمللی، ایران یکی از بالاترین نرخهای اعـدام در جهان را داراست. بیشترین قربانیان این احکام، زندانیان سیاسی، معترضان بازداشتشده در اعتراضات، اقلیتهای قومی و مذهبی از جمله کردها، بلوچها و اهل سنت هستند.
شصتونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعـدام» نشان داد که موج مخالفت با سیاست اعـدام در ایران رو به گسترش است. این کارزار که از دل رنج خانوادهها و مقاومت زندانیان متولد شد، اکنون به بستری برای اتحاد، اعتراض و آگاهیبخشی تبدیل شده است. صدای «نه به اعـدام» نه فقط صدای خانوادههای داغدار، بلکه فریادی است از سوی نسلی که در برابر سرکوب ایستاده و خواهان پایان چرخه مرگ و بیعدالتی در ایران است.
Discussion about this post