مرتضی پروین مدت‌ها است از عارضه‌ی دیسک کمر مزمن رنج می‌برد و نیاز فوری به درمان و رسیدگی پزشکی دارد
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۵آبان‌ماه ۱۴۰۳، وضعیت جسمی مرتضی پروین نگران کننده و بحرانی است. مرتضی پروین هنرمند آذربایجانی محبوس در زندان اوین است که در ۱۷ آبان ماه امسال وارد دهمین ماه از بازداشت غیر قانونی خود شده است. وی در شرایط نامناسب جسمانی دچار عارضه‌ی فتق «پاره‌گی روده‌ی بزرگ» شده است و این مهم باعث تشدید بیماری دیسک کمر و دیگر ناراحتی‌های گوارشی در او شده است.
مرتضی پروین مدت‌ها است از عارضه‌ی دیسک کمر مزمن رنج می‌برد و نیاز فوری به درمان و رسیدگی پزشکی دارد. مقامات زندان بدون در نظر گرفتن شرایط وی از مراجعه وی به پزشک متخصص «اورتوپد و مغز و اعصاب» و متخصص داخلی ممانعت به عمل می‌آورند. وی با این وضعیت همچنان در بند ۴ سالن ۳ زندان اوین در شرایطی نامناسب و فاقد امکانات درمانی دوران محکومیت ۶ ساله خود را می‌گذراند. این اقدامات در جهت شکنجه روانی و فیزیکی بیشتر برای وی می‌باشد.
بر اساس گزارشات رسیده، آقای پروین در زندان اوین، حتی قرص‌های مسکن نیز برای کاهش کمر درد دریافت نمی‌کند. این موضوع باعث افزایش درد ستون فقرات و تشدید دردهای مفاصلی و عارضه‌ی فتق آقای پروین که نزدیک به یک سال است در زندان اوین محبوس است، شده است.
مسئولین زندان به دستور وزارت اطلاعات مانع ارسال داروها از طرف خانواده مرتضی پروین به و ی می‌شوند.
مرتضی پروین مهر ماه ۱۴۰۳ از سوی شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ۶ سال حبس و محرومیت‌های اجتماعی محکوم شده است.
وی از بابت اتهام، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی / خارجی» به ۵ سال حبس و از بابت اتهام، «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس و ۲ سال محرومیت از حقوق اجتماعی و عضویت در احزاب و گروه‌‌ها توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران محکوم شده است.
حکمی که آقای پروین با انتشار فایل صوتی از زندان اوین آن را غیر قانونی دانسته و آن را سناریو و پرونده‌سازی‌های وزارت اطلاعات دانست.
مرتضی پروین هنرمند تجسمی آذربایجانی، ۳۳ ساله ساکن شهر اردبیل، هم اکنون در سالن ۳ اندرزگاه ۴ زندان اوین زندانی است. او در تاریخ ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۲ با هجوم نیروهای اطلاعاتی بدون داشتن حکم قضایی، بازداشت کرده و به مکان نامعلومی انتقال داده بودند.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
نقض حقوق بشر با انجام نشدن رسیدگی پزشکی به زندانیان
محرومیت زندانیان از رسیدگی پزشکی نقض چندین اصل مهم در قوانین حقوق بشری بین‌المللی است. این عمل با موارد زیر مغایرت دارد:
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: که به صراحت بیان می‌کند هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. عدم ارائه مراقبت‌های پزشکی می‌تواند نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز تلقی شود.
ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:
این ماده تأکید می‌کند که با تمامی افرادی که از آزادی‌شان محروم شده‌اند، باید به صورت انسانی و با احترام به کرامت ذاتی آنها رفتار شود. محرومیت از مراقبت پزشکی، مغایر با این ماده است.
قوانین استاندارد حداقل رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا):
این قوانین که توسط سازمان ملل متحد تدوین شده‌اند، به صراحت بیان می‌کنند که زندانیان باید به خدمات درمانی مناسب دسترسی داشته باشند و شرایط بهداشتی و درمانی زندان‌ها باید استانداردهای لازم را داشته باشد.
محرومیت از خدمات پزشکی به عنوان شکلی از شکنجه یا رفتار غیرانسانی در بسیاری از اسناد حقوق بشری محکوم شده و نقض کرامت انسانی افراد به شمار می‌رود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post