ادامه بازداشت و بلاتکلیفی حجت آل‌محمدی و محمد طهماسبی، دو فعال مدنی اهل ایذه، بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت نامناسب و ناکارآمد سیستم قضایی ایران جلب می‌کند
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۴۰۴ – دو شهروند اهل ایذه، حجت آل‌محمدی و محمد طهماسبی، بیش از ۲۰۰ روز است که به‌صورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز در بازداشت می‌باشند، بدون آن‌که رسیدگی قضایی مشخصی به پرونده آنان صورت گرفته باشد. این دو زندانی سیاسی که در یک پرونده قضایی مشترک متهم هستند، با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام»، «اخلال در نظم عمومی» و «همکاری با گروه‌های مخالف نظام» روبرو هستند.
پرونده این دو شهروند پس از بازجویی‌های اولیه، ابتدا در دادسرای اهواز تحت بررسی قرار گرفت و سپس بدون اعلام نتیجه یا تشکیل دادگاه، به شعبه دوم دادسرای ایذه ارجاع داده شد. با این حال، تا کنون هیچ دادگاه رسمی برای آن‌ها برگزار نشده و امکان آزادی موقت با وثیقه نیز از آنان سلب شده است.
یک منبع نزدیک به خانواده‌های این دو زندانی سیاسی گفته است: «هر ماه، قرار بازداشت این دو تمدید می‌شود بدون اینکه توضیح روشنی داده شود. محمد طهماسبی حتی از حق دسترسی به وکیل محروم مانده و خانواده‌ها در نگرانی مطلق هستند.»
وضعیت نگران‌کننده جسمی و روانی زندانیان
محمد طهماسبی که در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ در ارومیه بازداشت و به اهواز منتقل شده، از چند بیماری مزمن از جمله چسبندگی روده، تنگی نفس و درد در ناحیه قفسه سینه رنج می‌برد. منابع نزدیک به خانواده او هشدار داده‌اند که تداوم محرومیت از درمان مناسب در زندان می‌تواند خطرات جدی برای سلامت او به‌همراه داشته باشد.
وی پس از بیش از ۴۰ روز بازجویی، از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به زندان شیبان منتقل شد و از آن زمان تاکنون در همان وضعیت بلاتکلیف نگهداری می‌شود.
حجت آل‌محمدی نیز که در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۳ در منزل شخصی‌اش در ایذه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، پس از بازجویی‌های اولیه، به بند ۵ زندان شیبان منتقل شده است. او ۴۰ ساله، پدر یک کودک خردسال و دارای سابقه بازداشت در سال‌های گذشته به دلیل فعالیت‌های مدنی و سیاسی است.
درخواست خانواده‌ها برای آزادی موقت یا رسیدگی عادلانه
خانواده‌های حجت آل‌محمدی و محمد طهماسبی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت این دو زندانی، خواستار بررسی فوری و شفاف پرونده‌ها، دسترسی به وکیل، امکان تودیع وثیقه و رسیدگی پزشکی شده‌اند. آنان تاکید دارند که ادامه نگهداری فرزندانشان در چنین شرایطی، مصداق روشن نقض حقوق بشر و فشار سیاسی است.
در بیانیه‌ای غیررسمی، یکی از بستگان این زندانیان عنوان کرده است: «ما تنها خواهان یک دادگاه عادلانه هستیم. این که کسی بدون محکومیت، ماه‌ها در زندان باشد و حتی وکیل نداشته باشد، چه معنایی دارد؟ آیا قانون فقط برای عده‌ای اجرا می‌شود؟»
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک