صدای خانواده زندانیان سیاسی: فرزندان ما را آزاد کنید

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام همچنان ادامه دارد و خانواده زندانیان سیاسی با صدایی رسا می‌گویند: نه به اعدام، فرزندان ما را آزاد کنید.

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۴ – درهفتاد و سومین هفته کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدامن و در شرایطی که کشور در فضای بحرانی ناشی از حملات نظامی و وضعیت جنگی به سر می‌برد، خانواده‌های زندانیان سیاسی بار دیگر خواستار آزادی عزیزان خود شدند. آن‌ها تاکید دارند که زندانیان، بی‌دفاع‌ترین قشر جامعه هستند که حتی در شرایط اضطراری و خطرناک نیز هیچ امکان دفاع یا جابجایی برای حفظ جان خود ندارند. این درخواست در هفته ۷۳ کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام با جدیت بیشتری مطرح شده است.

صدای خانواده زندانیان سیاسی: فرزندان ما را آزاد کنید

خانواده زندانی سیاسی وحید بنی عامریان با حضور در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام و در دست گرفتن تصاویر فرزندشان، در کنار سایر خانواده‌های دادخواه، شعار سر دادند:
«نه به اعدام، فرزندان ما را اعدام نکنید، به کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام بپیوندید.»

این خانواده ضمن تاکید بر لزوم توقف اعدام‌ها، اعلام کردند فرزندان آنها در زندان هیچ آزادی عملی ندارند، آن‌ها حتی نمی‌توانند برای حفظ جان خود مکانشان را ترک کنند. در شرایط جنگی که کشور در معرض تهدیده است، مسئولیت جان زندانیان با حاکمیت است و هر گونه آسیب به آن‌ها جنایتی غیرقابل توجیه است.

زندانیان؛ بی‌دفاع‌ترین قشر جامعه در وضعیت جنگی

فعالان حقوق بشر بارها هشدار داده‌اند که زندانیان سیاسی به‌ویژه در شرایط بحرانی و جنگی، در آسیب‌پذیرترین وضعیت قرار دارند. آن‌ها تحت کنترل کامل نهادهای امنیتی و قضایی هستند و نه تنها امکان دفاع از خود را ندارند، بلکه حتی نمی‌توانند از خطرات جانی دور شوند.

در همین رابطه، خانواده‌ زندانیان سیاسی تاکید می‌کنند که حاکمیت باید مسئولیت جان آن‌ها را بر عهده بگیرد و در این شرایط حداقل، باید آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در اولویت قرار گیرد.

ادامه سرکوب برای جلوگیری از شکل‌گیری قیام

در هفته‌های اخیر، حکومت دیکتاتوری حاکم به جای کاهش فشارها، موج تازه‌ای از بازداشت‌ها را آغاز کرده است. بر اساس گزارش‌های رسمی و منابع حقوق بشری، ده‌ها نفر در استان‌های مختلف به دلیل فعالیت در فضای مجازی یا اعتراض به وضعیت کشور، بازداشت شده‌اند. اتهاماتی مانند «تشویش اذهان عمومی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «جانبداری از دشمن» بدون ارائه شواهد معتبر به بازداشت‌شدگان نسبت داده می‌شود.

به باور ناظران، این اقدامات بخشی از سیاست سرکوب سیستماتیک برای جلوگیری از شکل‌گیری اعتراضات مردمی و خیزش‌های اجتماعی است. حکومت در تلاش است با فضای امنیتی شدید و بازداشت‌های پیشگیرانه، صدای مخالفان را خاموش کند و مانع گسترش خیزش‌های مردمی شود.

هفتاد و سومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۷ زندان مختلف

هفته ۷۳ کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام؛ صدایی که خاموش نمی‌شود

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام که حالا به هفته ۷۳ خود رسیده است، به یکی از مهم‌ترین نمادهای مقاومت علیه سیاست اعدام و سرکوب تبدیل شده است. خانواده‌های زندانیان سیاسی، مادران دادخواه و فعالان حقوق بشر هر هفته در این کارزار حضور پیدا می‌کنند و با در دست گرفتن تصاویر عزیزانشان، خواستار لغو احکام اعدام و آزادی زندانیان می‌شوند.

این کارزار طی بیش از ۷۰ هفته گذشته توانسته صدای خانواده‌های قربانیان را به سطح جامعه و رسانه‌های بین‌المللی برساند. تداوم این حرکت مسالمت‌آمیز، نشان‌دهنده پایداری و عزم مردم برای مبارزه با خشونت قضایی و امنیتی است.

حقوق زندانیان در شرایط جنگی

بر اساس قوانین بین‌المللی حقوق بشر، زندانیان سیاسی و عقیدتی در هر شرایطی، حتی در وضعیت جنگی، باید از حق حیات، حق دادرسی عادلانه و حق آزادی از شکنجه و رفتار غیرانسانی برخوردار باشند. طبق ماده ۳ کنوانسیون ژنو، حتی در درگیری‌های مسلحانه غیر بین‌المللی، طرف‌های درگیر موظفند با افراد غیرنظامی و کسانی که در بازداشت هستند با احترام رفتار کنند.

ماده ۳ کنوانسیون ژنو: رفتار غیرانسانی، شکنجه و اعدام بدون محاکمه عادلانه ممنوع است.
ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هیچ‌کس نباید خودسرانه بازداشت یا تبعید شود.
ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فردی حق دارد در دادگاهی عادلانه و علنی دفاع شود.
ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: همه افراد حق آزادی بیان دارند.

نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی بارها دیکتاتوری حاکم را به دلیل نقض این اصول محکوم کرده‌اند و خواستار توقف فوری احکام اعدام و آزادی زندانیان عقیدتی شده‌اند.

ادامه مقاومت و امید به آزادی

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام همچنان ادامه دارد و خانواده زندانیان سیاسی با صدایی رسا می‌گویند: «نه به اعدام، فرزندان ما را آزاد کنید.» این پیام نه تنها در داخل کشور، بلکه در سطح جهانی شنیده شده است. جامعه جهانی باید این صداها را جدی بگیرد و با فشارهای سیاسی و حقوقی، سران حکومت را به توقف اعدام‌ها و آزادی زندانیان وادار کند.