شکنجه و وضعیت بحرانی زندانی سیاسی پژمان توبره‌ریزی

در تاریخ ۲۳ تیر ۱۴۰۴، مأموران وزارت اطلاعات با یورش شبانه به منزل پدری پژمان توبره‌ریزی در تهران، فضای رعب‌آوری را برای خانواده وی ایجاد کردند که به مرگ نامادری وی منجر شد

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۳ مردادماه ۱۴۰۴ – پژمان توبره‌ریزی، زندانی سیاسی ۳۰ ساله اهل کرمانشاه و ساکن تهران، این روزها در شرایطی به‌شدت نگران‌کننده در زندان فشافویه نگهداری می‌شود. بر پایه گزارش‌های موثق، وی نه تنها با اتهامات سنگین و مبهمی همچون «محاربه» و «افساد فی‌الارض» مواجه است، بلکه در جریان بازداشت و بازجویی‌های فشرده، هدف شکنجه‌های شدید فیزیکی قرار گرفته و به‌شدت از نظر سلامت جسمی آسیب دیده است.

بازداشت خشونت‌آمیز و آغاز شکنجه

پژمان توبره‌ریزی در تاریخ ۹ بهمن ۱۴۰۳ توسط مأموران پلیس امنیت در تهران بازداشت شد. وی ابتدا به مقر پلیس امنیت در میدان هفت‌حوض منتقل شد؛ جایی که دو روز نخست را تحت بازجویی‌های شدید، شوک الکتریکی و ضرب‌وشتم مداوم گذراند. منابع آگاه گزارش داده‌اند که بر اثر ضربات وارده، دو دندان وی شکسته و آثار کبودی شدید تا مدت‌ها بر چهره‌اش قابل مشاهده بود.

پس از آن، او به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین انتقال یافت و برای چند هفته در سلول انفرادی تحت فشار قرار گرفت. در جریان این بازجویی‌های فشرده، دندان سوم وی نیز شکسته و منجر به عفونت دهانی شد. با این حال، وی از دریافت خدمات درمانی محروم مانده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت جسمی او را به‌شدت افزایش داده است.

ایمان افشاری – قاضی تشنه به خون — ایمان افشاری

اتهاماتی سنگین و قاضی تهدیدگر

اتهاماتی که به پژمان توبره‌ریزی نسبت داده شده شامل «افساد فی‌الارض»، «محاربه»، «عضویت در گروه‌های معاند نظام»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تخریب اموال عمومی» است؛ مجموعه‌ای از اتهامات کلی و امنیتی که در سال‌های اخیر بارها برای سرکوب فعالان سیاسی و معترضان به‌کار رفته است.

پرونده وی اکنون تحت نظارت قاضی محمدرضا عموزاد خلیلی در حال رسیدگی است. در نخستین جلسه دادگاه، قاضی پرونده به صراحت به پژمان گفته است: «حکم تو اعدام است.» این جمله که پیش از هرگونه دادرسی واقعی بیان شده، مصداق آشکار پیش‌داوری قضایی و نقض اصل بی‌طرفی دادگاه تلقی می‌شود.

انتقال به زندان فشافویه؛ شکنجه ادامه دارد

پس از بمباران و سرکوب گسترده در زندان اوین، پژمان توبره‌ریزی به زندان فشافویه منتقل شده است. وی در این زندان، با شرایط سخت‌تری از جمله بی‌دسترسی به خدمات درمانی، قطع تماس با خانواده و فشارهای مضاعف روحی و جسمی روبه‌روست. به‌رغم ابتلا به نارسایی قلبی، مقامات زندان از ارائه خدمات پزشکی به او خودداری می‌کنند.

یورش به خانواده پژمان توبره ریزی و مرگ نامادری وی

یورش به خانه، مرگ نامادری بیمار

در تاریخ ۲۳ تیر ۱۴۰۴، مأموران وزارت اطلاعات با یورش شبانه به منزل پدری پژمان توبره‌ریزی در تهران، فضای رعب‌آوری را برای خانواده وی ایجاد کردند. هدف اعلام‌شده مأموران، بازداشت برادر کوچکتر پژمان به اتهام نگهداری سلاح بود، اما پس از ساعت‌ها تفتیش و تخریب منزل، هیچ مدرکی یافت نشد و تنها دو تلفن همراه ضبط شد.

در جریان این یورش، فریبا احمدی، نامادری پژمان توبره‌ریزی که به سرطان مبتلا و در بستر بیماری بود، به دلیل شوک ناشی از تهاجم مأموران، دچار سکته قلبی شد و همان شب جان باخت. خانواده توبره‌ریزی تأکید کرده‌اند که هیچ مسئول یا مقام قضایی تاکنون در این رابطه پاسخگو نبوده و شکایاتشان به جایی نرسیده است.

نقض فاحش حقوق بشر

پرونده پژمان توبره‌ریزی نماد بارز مجموعه‌ای از نقض‌های شدید حقوق بشر است. بر پایه‌ی گزارش‌های معتبر و مشاهدات میدانی، روند بازداشت، بازجویی، و رسیدگی به پرونده وی با نقض‌های زیر همراه بوده است:

شکنجه و رفتار غیرانسانی: استفاده مکرر از ضرب‌وشتم، شوک الکتریکی و اعمال فشار جسمی برای گرفتن اعتراف.
محرومیت از خدمات پزشکی: بی‌توجهی کامل به بیماری قلبی، شکستگی دندان‌ها و عفونت‌های دهانی ناشی از شکنجه.
عدم دسترسی به وکیل انتخابی: پژمان از ابتدایی‌ترین حقوق خود برای دفاع مستقل و دسترسی به مشاوره حقوقی محروم مانده است.
پیش‌داوری قضایی: تهدید قاضی به صدور حکم اعدام، بدون بررسی دقیق پرونده و دلایل مستند.
فشار بر خانواده‌ها: یورش به منزل خانوادگی، توهین به اعضای خانواده، و مرگ نامادری به دلیل سکته قلبی ناشی از فضای ارعاب.
خطر اجرای حکم اعدام ۴زندانی بلوچ در زاهدان
تعیین وثیقه دو میلیارد تومانی برای ارغوان فلاحی + کلیپ صوتی پدرش

فراخوان برای واکنش جامعه بین‌المللی

خانواده پژمان توبره‌ریزی و فعالان حقوق بشر، خواستار واکنش فوری جامعه بین‌المللی، گزارشگران ویژه سازمان ملل و نهادهای مدافع حقوق بشر نسبت به این پرونده شده‌اند. آنان هشدار داده‌اند که در صورت ادامه روند کنونی، خطر صدور و اجرای حکم اعدام بدون محاکمه عادلانه، جان این زندانی سیاسی را تهدید می‌کند. این در حالی است که خانواده توبره‌ریزی همچنان از دریافت هرگونه اطلاع رسمی درباره وضعیت پرونده فرزندشان محروم‌اند و پیگیری‌های حقوقی آنان بی‌نتیجه مانده است.

در شرایطی که در ماه‌های اخیر موج جدیدی از سرکوب معترضان، زندانیان سیاسی و افزایش احکام اعدام در ایران به راه افتاده، پرونده‌ی پژمان توبره‌ریزی نشان‌دهنده‌ی روندی خطرناک و نهادینه‌شده در سیستم قضایی و امنیتی است.