سومین روز اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزلحصار؛ اعتراض گسترده به اعدام‌های افسار گسیخته

زندانیان در بیانیه‌ای که از داخل زندان منتشر شد، گفته‌اند: «اعدام‌های پیاپی و شبانه در زندان قزلحصار، جان انسان‌ها را بی‌صدا می‌گیرد و هیچ نهاد مستقلی پاسخ‌گو نیست.»

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۴ – زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار برای سومین روز متوالی در اعتصاب غذا به سر می‌برند. این حرکت اعتراضی در پی موج گسترده اعدام‌ها و انتقال زندانیان به سلول‌های انفرادی آغاز شد و اکنون به یکی از بزرگ‌ترین اعتصابات اخیر در این زندان تبدیل شده است.

دومین روز اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزلحصار

آغاز اعتصاب و درخواست برای لغو احکام اعدام

به گفته منابع مطلع، اعتصاب از ظهر روز شنبه ۲۱ مهر آغاز شد و زندانیان سالن‌های ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ واحد ۲ اندرزگاه ۷ زندان قزلحصار با خودداری از دریافت وعده‌های غذایی، اعتراض خود را به اعدام‌های شبانه و گسترده اعلام کردند. ۱۱ زندانی محکوم به اعدام در روزهای اخیر برای اجرای حکم به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند و تعدادی نیز در روزهای گذشته اعدام شده‌اند.

زندانیان در بیانیه‌ای که از داخل زندان منتشر شد، گفته‌اند:
«اعدام‌های پیاپی و شبانه در زندان قزلحصار، جان انسان‌ها را بی‌صدا می‌گیرد و هیچ نهاد مستقلی پاسخ‌گو نیست.»

یکی از زندانیان تأکید کرد: «همه چهار سالن واحد ۲ که زندانیان زیر حکم اعدام را در خود جای داده‌اند، اعتصاب غذا کرده‌اند. امروز از صبح هیچ‌کس غذای زندان را دریافت نکرده است و چراغخانه بسته شده است.»

تجمع خانواده‌ها مقابل زندان قزلحصار؛ با فریاد «نه به اعدام»

حمایت و همبستگی درون و بیرون زندان

اعتصاب زندانیان واحد ۲ با حمایت دیگر بخش‌های زندان، از جمله واحد ۳ زندان قزلحصار و بند ۷ زندان اوین همراه شده است. منابع داخلی اعلام کردند که خانواده‌های زندانیان نیز در بیرون از زندان با تجمع و شعارهای «نه به اعدام» از فرزندان خود حمایت کردند و خواستار توقف فوری اعدام‌ها شدند.

هم‌زمان، رسانه‌های حکومتی تلاش کردند این اعتصاب را به اعضای باندهای مجرمانه و خشونت‌آمیز نسبت دهند. با این حال، زندانیان و خانواده‌هایشان با انتشار پیام‌هایی تأکید کرده‌اند که اعتراض به اعدام و دفاع از جان زندانیان سیاسی، جرم نیست.

تهدید و فشار بر زندانیان

به گفته منابع داخلی، رئیس زندان قزلحصار به همراه رئیس واحد ۲ زندان، روز گذشته در میان زندانیان حاضر شده و آنان را تهدید کردند. رئیس زندان گفته است که درب چراغخانه را خواهد بست تا زندانیان از گرسنگی بمیرند. با این حال، زندانیان پاسخ داده‌اند: «وقتی قرار است با اعدام کشته شویم، ترجیح می‌دهیم با اعتصاب غذا بمیریم و اعتراض کنیم.»

منابع تأکید کردند که دسترسی به امکانات اساسی مانند آب گرم نیز محدود شده است و وضعیت جسمی برخی زندانیان وخیم گزارش می‌شود. فضای زندان به شدت امنیتی شده و مأموران تلاش می‌کنند با فشار و تهدید، اعتصاب را بشکنند، اما زندانیان اعلام کرده‌اند تا توقف اجرای اعدام‌ها، اعتراض خود را ادامه خواهند داد.

ارتباط با کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام

این اعتصاب هم‌زمان با نودمین هفته از کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در سراسر ایران رخ داده است. زندانیان و خانواده‌ها ضمن پیوستن به این حرکت مدنی، با انتشار پیام‌هایی از مردم ایران درخواست کرده‌اند که با فریاد «نه به اعدام» و حضور در خیابان‌ها و مقابل زندان‌ها، از لغو احکام اعدام حمایت کنند.

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام طی سال‌های گذشته نشان داده که مخالفت با اعدام محدود به اعتراض‌های مقطعی نیست، بلکه یک مطالبه ملی و انسانی است. اعتصاب زندانیان قزلحصار پژواک این مقاومت و همبستگی اجتماعی در داخل و خارج از زندان است.

نقض حقوق بشر در زندان قزلحصار

اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار مصداق بارز نقض حقوق بشر و شکنجه روانی است که توسط مقامات زندان اعمال می‌شود. زندانیان در شرایطی قرار گرفته‌اند که دسترسی به غذای کافی، آب گرم و مراقبت‌های پزشکی محدود شده و تهدید به مرگ از طریق قطع امکانات اولیه می‌شوند.

ماده ۵ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:
تحمیل شرایط سخت و تحقیرآمیز به زندانیان، ناقض حق انسان برای کرامت انسانی است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:
اجرای اعدام بدون ضمانت‌های قضایی عادلانه و تحت فشار، نقض حق حیات است.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:
زندانیان باید در شرایط انسانی نگهداری شوند و از شکنجه، آزار و فشار روانی محافظت شوند؛ اما زندانیان قزلحصار در معرض تهدید، محرومیت از امکانات و فشار روانی شدید هستند.

اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار، برای سومین روز متوالی ادامه دارد و همبستگی خانواده‌ها، سایر زندانیان و کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نشان می‌دهد که مخالفت با اجرای حکم اعدام نه تنها محدود به داخل زندان نیست بلکه به یک مطالبه ملی و حقوق بشری تبدیل شده است. زندانیان با ایستادگی خود پیام روشنی به مقامات قضایی و جامعه می‌دهند: حق زندگی، کرامت انسانی و اعتراض علیه ظلم و اعدام باید محترم شمرده شود.