بر اساس گزارشهای سازمانهای بینالمللی، رژیم بشار اسد مسئول کشتار بیش از ۵۰۰ هزار نفر از مردم سوریه است
در طول یک دهه گذشته، سوریه به صحنه یکی از مرگبارترین جنگهای داخلی در تاریخ معاصر تبدیل شده است. جنگی که با اعتراضات صلحآمیز مردمی علیه رژیم بشار اسد آغاز شد، به قتلعام، حمله شیمیایی به مردم بی پناه، آوارگی میلیونها انسان و یک بحران انسانی گسترده منجر شد. تلاشها و حمایتهای دیکتاتوری حاکم بر ایران و شخص خامنهای از بشار اسد و کشتار فجیع مردم سوریه بینتیجه بود و سرانجام دیکتاتوری اسد سقوط کرد.
جنایات بشار اسد و پیامدهای آن
سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز
اعتراضات مردمی در سوریه در سال ۲۰۱۱ با الهام از بهار عربی و با درخواست آزادی، عدالت و پایان حکومت استبدادی بشار اسد آغاز شد. پاسخ رژیم اسد به این اعتراضات چیزی جز خشونت بیرحمانه علیه شهروندان نبود. استفاده از گلوله جنگی علیه معترضان، بازداشتهای گسترده و شکنجه و کشتار مخالفان از همان آغاز، مشخصه اصلی واکنش این رژیم بود.
کشتار نیم میلیون نفر و استفاده از سلاحهای شیمیایی
بر اساس گزارشهای سازمانهای بینالمللی، رژیم بشار اسد مسئول کشتار بیش از ۵۰۰ هزار نفر از مردم سوریه است. استفاده از سلاحهای شیمیایی علیه مردم غیرنظامی، از جمله حملات غوطه شرقی در سال ۲۰۱۳ و خان شیخون در سال ۲۰۱۷، نشاندهنده سطح بیرحمی این رژیم است. این جنایات جنگی که نقض آشکار کنوانسیونهای بینالمللی است، با سکوت و در برخی موارد حمایت مستقیم بازیگران منطقهای و بینالمللی همراه بود.
آوارگی ۶ میلیون نفر
جنگ داخلی سوریه بزرگترین بحران آوارگی قرن بیست و یکم را رقم زد. بیش از ۶ میلیون نفر در داخل سوریه آواره و ۵.۵ میلیون نفر دیگر مجبور به فرار به کشورهای دیگر شدند. این آوارگان با شرایطی غیرانسانی در اردوگاهها زندگی میکنند و از حقوق اولیه خود محروم هستند.
نقش دیکتاتوری حاکم بر ایران در بقای رژیم بشار اسد
کمکهای نظامی و مالی گسترده
از همان روزهای نخست جنگ داخلی، سران حاکم بر ایران حمایت قاطعانهای از رژیم اسد نشان دادند. این کمکها شامل تأمین میلیاردها دلار پول نقد، ارسال تجهیزات نظامی و اعزام هزاران نیروی نظامی تحت عنوان “مدافعان حرم” بود. حضور نیروهای سپاه پاسداران و شبهنظامیان وابسته به ایران مانند حزبالله لبنان در سوریه، نقشی کلیدی در سرکوب مخالفان و بازپسگیری مناطق تحت کنترل آنها ایفا کرد.
قاسم سلیمانی و استراتژی کشتار مردم سوریه
قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، معمار اصلی استراتژی کشتار در سوریه بود. وی با هماهنگی کامل با بشار اسد، حملات نظامی علیه مناطق غیرنظامی را طراحی کرد. بمباران مناطق مسکونی، محاصره شهرها و قطع منابع غذایی و دارویی، ابزارهایی بودند که این جنایتکاران برای به زانو درآوردن مخالفان به کار گرفتند.
عمق استراتژیک حکومت و نگاه به سوریه بهعنوان استان ۳۵ام
عمق استراتژیک حکومت و نگاه به سوریه بهعنوان استان ۳۵ام
حمایت خامنهای از بشار اسد، فراتر از یک اتحاد سیاسی یا نظامی ساده است. این حمایت بخشی از سیاست کلان دیکتاتوری حاکم بر ایران برای ایجاد “عمق استراتژیک” در منطقه محسوب میشد تا از این طریق، خط دفاعی خود را با جامعه جهانی از یکسو و در داخل ایران علیه قیامهای مردمی از سوی دیگر، ببندد. حسین طائب، از مقامهای امنیتی سپاه پاسداران، زمانی سوریه را “استان ۳۵ام ایران” نامید، عبارتی که نشاندهنده دیدگاه توسعهطلبانه خامنهای و دیگر سران حکومت است.
حضور نظامی ایران در سوریه هزینههای سنگینی را به مردم ایران تحمیل کرده است. بیش از ۱۰۰میلیارد دلار از منابع کشور صرف جنگی شده که سودی برای مردم ایران نداشته است. حاصل آن به گل نشستن اقتصاد نیم بند حکومت و تورم بیش از ۴۰ درصدی و کمرشکن شدن مردم بر زیر بار فقر و گرانی و تورم است.
پایان دیکتاتوری در سوریه – نقطه عطفی برای منطقه
با ادامه فشارهای بینالمللی و مقاومت مردم سوریه، سقوط بشار اسد اجتنابناپذیر به نظر میرسید. این تحولات میتواند نقطه عطفی برای کل منطقه باشد و به تضعیف نفوذ دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران نیز منجر شود.
افقهای آزادی در ایران
جنگ سوریه، که با اعتراضات صلحآمیز مردمی علیه دیکتاتوری آغاز شد، به تراژدیای انسانی تبدیل شد که مقصر اصلی آن بشار اسد و حامی اصلی او یعنی خامنهای و سایر سران حکومت هستند. اما همانطور که تاریخ نشان داده است، دیکتاتورها نمیتوانند برای همیشه بر مردم حکومت کنند. سقوط بشار اسد و تضعیف خامنهای نهتنها به بازگشت ثبات و آزادی به سوریه کمک خواهد نمود، بلکه افقهای جدیدی برای مردم ایران خواهد گشود.
خامنهای به دلیل جنایاتی که در ۴دهه انجام داده در ایران با بحران مشروعیت مواجه است. اعتراضات گسترده مردمی در سالهای اخیر نشاندهنده خواست عمیق مردم برای تغییر است. همانطور که مردم سوریه برای آزادی مبارزه کردهاند، مردم ایران نیز بزودی زنجیرهای استبداد را درهم خواهند شکست.
با سرنگونی دیکتاتوری حاکم ، حقوق بشر میتواند به عنوان یکی از اصول بنیادین حکومت آینده ایران مطرح شود. احترام به آزادی بیان، عدالت اجتماعی، و حقوق پیروان سایر ادیان، میتواند ایران را به کشوری آزاد و مهد حقوق بشر تبدیل کند. آینده ایران در دستان مردمی است که با شجاعت برای حقوق خود مبارزه میکنند.
- اعدام ۵زندانی از جمله یک زن در زندانهای زنجان، تبریز و اصفهان
- زندانیان سیاسی در زندان مرکزی کرج، ممنوعالملاقات به دلیل اعتراض به توهینها
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post