زندانی سیاسی پرهام پروری، انتقال مجدد به زندان ایرانشهر و خطرات جانی برای وی

پیش از این ، زندانی سیاسی پرهام پروری که در زندان ایرانشهر زندانی بود توسط چند زندانی اجیرشده مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۹ دی‌ماه ۱۴۰۳ –  زندانی سیاسی پرهام پروری که پیش از این از زندان ایرانشهر به زندان زاهدان منتقل شده بود، بار دیگر به زندان ایرانشهر منتقل شده است. در اواسط مهرماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی پرهام پروری که در زندان ایرانشهر زندانی بود توسط چند زندانی اجیرشده مورد ضرب و شتم قرار گرفت. این زندانیان با پرتاب فلاسک آب جوش به صورت زندانی سیاسی پرهام پروری باعث شکستگی استخوان بالای چشم و پارگی صورت و سوختگی صورت و قسمت‌هایی از بدن وی شدند.

مقامات زندان به جای رسیدگی به وضعیت زندانی سیاسی پرهام پروری وی را به سلول انفرادی منتقل کرده‌ بودند. اجیر کردن زندانیان جهت ضرب و شتم پرهام توسط مقامات زندان ایرانشهر در ادامه ممنوعیت ملاقات و تماس تلفنی این زندانی بود. وی در زندان ایرانشهر بدون درنظر گرفتن ماده تفکیک زندانیان بر اساس جرم درمیان زندانیان با جرائم خطرناک زندانی بود.

بازگشت زندانی سیاسی پرهام پروری به زندان ایرانشهر می‌تواند خطرات جانی برای وی به همراه داشته باشد.

مقامات قوه قضاییه به درخواست‌های مکرر زندانی سیاسی پرهام پروری جهت انتقال به زندان‌های نزدیک محل سکونت وی پاسخ منفی داده‌اند. خانواده پرهام برای ملاقات با وی بایستی نزدیک به ۲۰۰۰ کیلومتر را برای یک ملاقات چند دقیقه‌ای طی کنند.

زندانی سیاسی پرهام پروری از بازداشت شدگان قیام سراسری ۱۴۰۱، در اواخر دی ماه ۱۴۰۲، از زندان اوین به زندان ایرانشهر تبعید شده است. این تبعید به صورت مخفیانه و بدون اطلاع خانواده وی صورت گرفته است.
وی اهل سقز است و انتقال وی به ایرانشهر باعث شده که بدلیل دوری مسافت، خانواده وی امکان ملاقات با او را نداشته باشند.

 پرهام پروری، فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی ارومیه است. او همچنین دارنده مدال هایی در زمینه مسابقات شنا می‌باشد. وی بابت اتهام محاربه به ۱۰ سال تبعید به زندان جاسک و ۵سال حبس تعزیری محکوم شده است.

• زندانی سیاسی مجاهد کورکور، صدور مجدد حکم اعدام توسط دادگاه انقلاب اهواز
• تصاحب واحد چهار زندان قزلحصار توسط زندان مرکزی کرج و جابه‌جایی اجباری ۱۷۰۰ زندان

دستگیری زندانی سیاسی پرهام پروری، دراعتراضات سراسری ۱۴۰۱

زندانی سیاسی پرهام پروری در تاریخ ۱۱ مهرماه ۱۴۰۱، در حالیکه از محل کار به منزل باز‌می‌گشت، در حین اعتراضات مردمی شهر تهران، با خشونت و ضرب و شتم توسط ماموران سرکوبگر بازداشت شد.

پس از بازداشت او را به زندان تهران بزرگ منتقل کردند. روز یکشنبه ٢٠ فروردین ماه۱۴۰۲، پرهام پروری همراه با ۲۰زندانی سیاسی دیگر بدون اطلاع قبلی از زندان تهران بزرگ به زندان اوین منتقل شدند.

روز سه شنبه ۲۸ آذر ماه ۱۴۰۲، حکم صادره بر علیه پـرهام پروری مبنی بر ۵ سال زندان و ۱۰ سال تبعید به جاسک توسط شعبه ۹ دیوان عالی کشور تأیید شد. این حکم در خردادماه ۱۴۰۲، توسط دادگاه شعبه ۲۸ انقلاب تهران به ریاست قاضی عموزاد صادر شده بود. اتهامات پـرهام پروری که به موجب آن به زندان و تبعید محکوم شده است، «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» و «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» اعلام شد.

نقض قوانین حقوق بشر توسط سران حکومت با زندانی کردن پرهام پروری

زندانی کردن معترضان به وضعیت موجود در ایران مانند زندانی سیاسی پرهام پروری، نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بین‌المللی است. این قوانین بین‌المللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شده‌اند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:

حق آزادی بیان و عقیده:

طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را به‌طور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.

حق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز:

ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمت‌آمیز، نقض این حق محسوب می‌شود.

ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:

ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارش‌های زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشت‌شده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان می‌دهد.

حق دادرسی عادلانه:

طبق ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پرونده‌اش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم می‌شوند، که این امر نقض این حق است.

حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.

در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشری محسوب می‌شود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک