زندانی سیاسی شریفه محمدی، نقض حکم اعدام توسط دیوان عالی

زندانی سیاسی شریفه محمدی، صدور حکم اعدام توسط دادگاه انقلاب رشت

زندانی سیاسی شریفه محمدی، تایید حکم اعدام

زندانی سیاسی شریفه محمدی در ۱۴آذرماه ۱۴۰۲، توسط ماموران امنیتی بازداشت و به مدت چند ماه در سلول انفرادی زندانی بود. اتهام وی هنگام بازداشت فعالیت تبلیغی علیه نظام اعلام شده بود

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۲مهرماه ۱۴۰۳، حکم اعدام زندانی سیاسی شریفه محمدی توسط شعبه ۳۹دیوان عالی کشور نقض و پرونده به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شد. زندانی سیاسی شریفه محمدی در ۱۴آذرماه ۱۴۰۲، توسط ماموران امنیتی بازداشت و به مدت چند ماه در سلول انفرادی زندانی بود. اتهام وی هنگام بازداشت فعالیت تبلیغی علیه نظام اعلام شده بود. وی مدت‌ها تحت شکنجه‌های فیزیکی و روانی جهت اخذ اعترافات اجباری علیه خود قرار داشت. مقامات قضایی پس از این اتهام وی را به بغی تبدیل کرده‌اند. شعبه اول دادگاه انقلاب رشت بر اساس این اتهام وی را به اعدام محکوم کرده بود.

زندانی سیاسی شریفه محمدی، پیش از این در شعبه چهارم بازپرسی دادسرای رشت به ریاست بازپرس رجبی به اتهام تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی و بغی از طریق عضویت در گروه‌های معاند مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود.

با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم

    زندانی سیاسی شریفه محمدی، محروم بودن از حقوق اولیه یک زندانی مانند تماس تلفنی و ملاقات حضوری

    وی در مدت بازداشت در زندان، مدتها از کمترین حقوق یک زندانی مانند ملاقات حضوری و تماس تلفنی محروم بوده است. وی مدت‌ها از ملاقات با خانواده و به خصوص با فرزندش محروم بود و اجازه تماس تلفنی نیز با آنها نداشته است. شکنجه‌های جسمی و روانی بر زندانی سیاسی شریفه محمدی توسط مقامات وزارت اطلاعات به حدی بود که منجر به اعتراض مقامات زندان در هراس از به خطر افتادن جان وی شده بود. اتهام وی عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری است که نیروهای امنیتی آنرا وابسته به سازمان کومله می‌دانند.

    مقامات اطلاعاتی هیچ سندی دال بر اثبات این اتهام نداشته و صرفا به اوراق بازجویی از زندانی سیاسی شریفه محمدی استناد می‌کنند.

    منشور جهانی حقوق بشر

    دستگیری فعالان صنفی نقض قوانین حقوق بشری

    دستگیری فعالان صنفی به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و بیان اعتراضات صنفی نقض آشکار چندین اصل از قوانین حقوق بشری است. این موارد شامل نقض حقوق زیر می‌شود:

    آزادی بیان و عقیده:

    طبق ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 19 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد نظر خود را آزادانه بیان کند، بدون نگرانی از پیگرد قانونی.

    آزادی تجمع و تشکل‌های مسالمت‌آمیز:

    بر اساس ماده 20 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 21 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد در تجمعات مسالمت‌آمیز شرکت کند و به ایجاد تشکل‌ها برای دفاع از حقوق خود اقدام کند.

    حق کار و شرایط کار منصفانه:

    ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر تاکید دارد که هر فردی حق کار کردن و برخورداری از شرایط کار منصفانه را دارد. دستگیری فعالان صنفی که در دفاع از حقوق کارگران فعالیت می‌کنند، نقض مستقیم این حق است.

    عدم بازداشت خودسرانه:

    طبق ماده 9 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هیچ‌کس نباید به صورت خودسرانه و بدون محاکمه عادلانه بازداشت شود. دستگیری فعالان صنفی اغلب بدون محاکمه منصفانه صورت می‌گیرد.

    این قوانین بین‌المللی، کشورها را موظف می‌کند تا از حقوق افراد، به‌ویژه کارگران و فعالان صنفی، دفاع کنند و بازداشت و سرکوب آنها نقض این اصول بنیادین است.

    کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
    تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

    خروج از نسخه موبایل