زندانی سیاسی سیامک امینی محرومیت از درمان در زندان فشافویه

سیامک امینی، زندانی سیاسی و از بازداشت‌شدگان دهه ۶۰، که هم‌اکنون در زندان فشافویه محبوس است، نیاز فوری به تزریق دارو و معاینه پزشکی دارد؛ اما بنا به گزارش خانواده او، مسئولان زندان هیچ اقدامی برای انتقال او به مراکز درمانی انجام نداده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۹ تیرماه ۱۴۰۴ – زندانی سیاسی سیامک امینی، که مبتلا به بیماری خودایمنی است به‌رغم نیاز فوری به مراقبت پزشکی، از دسترسی به درمان در زندان فشافویه محروم مانده است. زندان فشافویه در حالی به محل نگهداری ده‌ها زندانی منتقل‌شده از زندان اوین بدل شده است که شرایط نامناسب آن، به‌ویژه برای زندانیان بیمار، موجب نگرانی جدی خانواده‌ها و نهادهای حقوق بشری شده است

سیامک امینی، زندانی سیاسی و از بازداشت‌شدگان دهه ۶۰، که هم‌اکنون در زندان فشافویه محبوس است، نیاز فوری به تزریق دارو و معاینه پزشکی دارد؛ اما بنا به گزارش خانواده او، مسئولان زندان هیچ اقدامی برای انتقال او به مراکز درمانی انجام نداده‌اند.

اکرم امینی، خواهر این زندانی، با ابراز نگرانی از وضعیت جسمی برادرش گفته است: «سیامک امینی به بیماری خودایمنی مبتلاست و باید هر شش ماه یک‌بار داروهای تخصصی خود را تزریق کند. اما با وجود پیگیری‌های ما، هنوز هیچ اقدامی از سوی زندان برای اعزام او به بیمارستان انجام نشده است.»

وضعیت نگهداری نامناسب در زندان فشافویه

به گفته خانواده سیامک امینی، شرایط نگهداری این زندانی سیاسی در زندان فشافویه به‌شدت نامناسب و غیرانسانی است. اکرم امینی درباره وضعیت زیستی برادرش گفته است: «در روزهای اول انتقال، سیامک روی زمین و بدون تشک می‌خوابید؛ این در حالی است که شرایط جسمی‌اش ایجاب می‌کند حتماً روی سطح نرم استراحت کند. افزون بر این، فاضلاب بند محل نگهداری او دچار مشکل بوده و بوی نامطبوع همواره در فضا پخش است.»

آن‌ها همچنین تغذیه زندان را ناکافی توصیف کرده و اعلام کرده‌اند که در برخی روزها، وعده شام زندانیان فقط شامل یک تخم‌مرغ آب‌پز است. این در حالی است که در زندان اوین، سیامک امینی می‌توانست با مراجعه به فروشگاه زندان مایحتاج خود را تهیه کند.

انتقال پس از بمباران زندان اوین

روز دوشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۴، در پی بمباران زندان اوین، ده‌ها زندانی از جمله سیامک امینی، بدون اطلاع خانواده‌ها، به زندان‌های دیگر منتقل شدند. سیامک امینی، که پیش‌تر در اوین نگهداری می‌شد، از آن زمان تاکنون در فشافویه محبوس است.

بسیاری از خانواده‌ها تأکید کرده‌اند که این انتقال‌ها بدون رعایت اصول قانونی و بدون ارائه اطلاعات کافی انجام شده‌اند. در اغلب موارد، زندانیان به مکان‌هایی با سطح پایین‌تر از امکانات رفاهی و بهداشتی منتقل شده‌اند.

• انتقال سه زندانی سیاسی عرب به انفرادی در زندان سپیدار اهواز
• اعدام ۲زندانی، یکی در ملاعام میاندوآب و دیگری در زندان مرکزی کرج

سابقه بازداشت و محکومیت سیامک امینی

سیامک امینی فرزند محمد، متولد ۱۳۴۱، متأهل و ساکن تهران است. او از جمله بازداشت‌شدگان دهه شصت محسوب می‌شود و از نوروز سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۸ در زندان‌های جمهوری اسلامی به‌سر برده است.

در دی‌ماه ۱۴۰۲، مأموران امنیتی منزل او را مورد تفتیش قرار دادند و پس از چند مرحله احضار، نهایتاً در ۱۴ مرداد ۱۴۰۳، جهت اجرای حکم حبس، بازداشت شد.

بر اساس حکم صادره از شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری، او به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی و خارجی» به سه سال زندان و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هشت ماه زندان محکوم شد. در کنار این احکام، او به منع عضویت در گروه‌ها و احزاب، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت دو سال محکوم شده است.

دادگاه تجدیدنظر نیز رأی دادگاه بدوی را عیناً تأیید کرد و با تجمیع احکام، مجموعاً چهار سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس برای او قابل اجرا اعلام شد.

نقض حقوق بشر بر پایه موازین بین‌المللی در مورد سیامک امینی

محرومیت سیامک امینی، زندانی سیاسی مبتلا به بیماری خودایمنی، از دسترسی به خدمات درمانی و شرایط نگهداری مناسب، در تعارض آشکار با تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران در حوزه حقوق بشر است. مهم‌ترین اسناد بین‌المللی که در این زمینه نقض شده‌اند عبارت‌اند از:

• ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
  این ماده تصریح می‌کند که «هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتارها و مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.» نادیده‌گرفتن نیازهای درمانی زندانی بیماری که به خدمات پزشکی فوری نیاز دارد، مصداق رفتاری غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
• ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)
  این ماده تأکید دارد که «با همه افراد محروم از آزادی باید با انسانیت و احترام به کرامت ذاتی انسان رفتار شود.» محرومیت درمانی و شرایط نامناسب نگهداری در زندان فشافویه، نقض صریح این اصل است.
• اصول پایه‌ای سازمان ملل در مورد رفتار با زندانیان (Principles for the Protection of All Persons under Any Form of Detention or Imprisonment)
  اصل ۹ این سند بیان می‌کند که تمام زندانیان باید از مراقبت‌های پزشکی، مطابق با استانداردهای پزشکی رایج برخوردار باشند. تعلل در اعزام پزشکی سیامک امینی، در تضاد با این اصل قرار دارد.
• مقررات نلسون ماندلا (The Mandela Rules)
  این استاندارد جهانی در بندهای ۲۴ تا ۲۷، بر حق زندانیان به مراقبت‌های بهداشتی مناسب تأکید می‌کند. این مقررات همچنین تصریح دارند که مراقبت‌های درمانی زندانیان باید برابر با آنچه در جامعه ارائه می‌شود، باشد. رفتار کنونی با امینی ناقض این مقررات است.

مجموعه این موارد، گواهی بر نقض حقوق مسلم انسانی و بین‌المللی سیامک امینی به عنوان یک زندانی بیمار است. نادیده گرفتن حقوق بهداشتی و درمانی زندانیان، به‌ویژه در شرایطی که بیماری مزمن دارند، می‌تواند مصداق شکنجه یا رفتارهای غیرانسانی تلقی شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک