زندانی سیاسی حافظ فروحی، بازداشت و بلاتکلیفی ۲۴ماهه

زندانی سیاسی حافظ فروحی در تاریخ ۲۸دی‌ماه ۱۴۰۱ بازداشت و پس از ۳۳ روز انفرادی و پایان مرحله بازجویی به زندان لاکان رشت منتقل شد

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۵مهرماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی حافظ فروحی با انتشار متنی در اینستاگرام از شرایط سخت خود در دوران بازداشت و بلاتکلیفی طولانی‌مدت و بازگشت به زندان لاکان خبر داد. زندانی سیاسی حافظ فروحی در تاریخ ۲۸دی‌ماه ۱۴۰۱ بازداشت و  پس از ۳۳ روز انفرادی و پایان مرحله بازجویی به زندان لاکان رشت منتقل شد. در این مدت، هر هفته وعده آزادی با وثیقه به او داده می‌شد، اما این وعده‌ها تنها بخشی از فشارهای روانی‌ است که به او وارد می‌شود. زندانی سیاسی حافظ فروحی با اتهامات ناعادلانه، تقسیم پرونده به ۲بخش و ارسال آن به دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری، و عدم ابلاغ قطعی حکم پس از ماه‌ها مواجه شده است.

در اعتراض به این وضعیت، زندانی سیاسی حافظ فروحی، دست به اعتصاب غذای ۱۷ روزه زد. پس از گذشت حدود ۶۱۵ روز بلاتکلیفی و حبس در زندان لاکان رشت، او برای اولین بار از تاریخ ٢۴شهریور تا ۷مهر ۱۴۰۳، به مرخصی رفت که این مرخصی، تا ۱۵ مهر تمدید شد.

وی پیش از بازگشت به زندان با گذشتن پستی در اینستاگرام وضعیت خود را شرح داده است.

زندانی سیاسی وریشه مرادی، برگزاری دومین جلسه دادگاه بدون اجازه دفاع از خود

زندانی سیاسی مسعود جامعی، تشدید بیماری محرومیت از درمان به دستور مقامات زندان شیبان اهواز

نقض قوانین حقوق بشری با بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن زندانی

بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن زندانی، یکی از موارد نقض جدی حقوق بشر است که به‌طور مستقیم با اصول و تعهدات بین‌المللی در تضاد است. طبق قوانین حقوق بشری، هر فردی که بازداشت می‌شود، حق دارد در اسرع وقت از دلایل بازداشت خود مطلع شود و به‌طور عادلانه و بدون تأخیر به دادگاه معرفی شود. این حق در ماده 9 و 14 «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» که از اسناد اصلی حقوق بشری سازمان ملل متحد است، به‌روشنی تصریح شده است.

ماده ۹ این میثاق، به‌طور خاص بر حق هر فرد بر آزادی و امنیت شخصی تأکید دارد و اعلام می‌دارد که هیچ‌کس نباید به‌طور خودسرانه بازداشت یا زندانی شود. همچنین، این ماده الزام می‌کند که هر فرد بازداشت‌شده باید به‌سرعت از دلایل بازداشت خود آگاه شود و در اسرع وقت در برابر یک مقام قضایی قرار گیرد تا مشروعیت بازداشت او بررسی شود. نگه داشتن فرد در بازداشت بدون اطلاع از اتهامات و بدون دسترسی به دادگاه، به‌طور مستقیم ماده 9 را نقض می‌کند.

ماده ۱۴ نیز بر حق برگزاری یک دادگاه منصفانه تأکید دارد و تصریح می‌کند که هر فردی باید فرصت دفاع از خود را داشته باشد و از یک دادگاه مستقل و بی‌طرف برخوردار باشد. بلاتکلیف نگه داشتن زندانی بدون محاکمه، نه تنها این ماده را نقض می‌کند، بلکه باعث رنج و بی‌عدالتی برای فرد بازداشت‌شده می‌شود.

در نهایت، چنین رفتارهایی نقض آشکار کرامت انسانی و عدالت است و بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر، تمامی کشورها موظف به رعایت حقوق افراد بازداشت‌شده و ارائه یک فرآیند قضایی منصفانه و به‌موقع هستند. بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن افراد، به‌ویژه بدون دسترسی به وکیل و دادگاه، تجاوز به حقوق اساسی و خدشه‌دار کردن حاکمیت قانون است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک