بازداشت و بی‌خبری از محمدرضا عبدالله پور؛ تداوم فشار امنیتی بر کادر درمان در پی اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

بازداشت محمدرضا عبدالله پور در حین کمک‌رسانی به مجروحان نمونه‌ای از جنایات علیه بشریت در سرکوب خونین اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، می‌باشد

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۷ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – محمدرضا عبدالله پور، ۲۸ ساله و از کادر درمان شاغل در تهران، در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، حین کمک‌رسانی به یک فرد مجروح در خیابان توسط مأموران امنیتی بازداشت شده است. بازداشت محمدرضا عبدالله پور در شرایطی صورت گرفته که او نه به‌عنوان معترض، بلکه در مقام یک نیروی درمانی و در چارچوب وظیفه حرفه‌ای خود برای نجات جان یک انسان اقدام کرده بود. با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که مأموران بدون ارائه توضیح مشخص، او را در محل بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.

محمدرضا عبدالله پور؛ کادر درمانی که به جرم انجام وظیفه بازداشت شد

محمدرضا عبدالله پور اهل تنکابن است و تحصیلات خود را در رشته هوشبری به پایان رسانده و به‌عنوان کادر درمان در یکی از بیمارستان‌های تهران فعالیت می‌کرد. منابع مطلع می‌گویند او در زمان بازداشت، هیچ فعالیت سیاسی یا اعتراضی نداشته و صرفاً به یک فرد زخمی کمک می‌کرده است. با این حال، همانند موارد متعدد دیگر در جریان اعتراضات سراسری، اقدام انسانی و حرفه‌ای او با برخورد امنیتی مواجه شده است.

نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی محمدرضا عبدالله پور رو به افزایش است. خانواده و نزدیکان او می‌گویند هیچ اطلاعی از محل نگهداری، وضعیت سلامت و اتهامات احتمالی این کادر درمان در دست نیست و همین بی‌خبری، خطرات جدی‌تری را متوجه جان او کرده است.

بازداشت کادر درمان؛ سیاستی برای مهار پیامدهای اعتراضات سراسری

بازداشت محمدرضا عبدالله پور در چارچوب موج گسترده‌تری از برخوردهای امنیتی با کادر درمان پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ارزیابی می‌شود. در این دوره، پزشکان، پرستاران و نیروهای اورژانس که به مجروحان اعتراضات سراسری خدمات درمانی ارائه داده‌اند، به‌طور فزاینده‌ای هدف بازداشت، بازجویی و تهدید قرار گرفته‌اند.

هشدار سازمان بهداشت جهانی نسبت به بازداشت کادر سلامت در اعتراضات سراسری — برخی از کادر درمان که بازداشت شده‌اند

گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی تلاش کرده‌اند با ایجاد فضای رعب در بیمارستان‌ها، مانع از درمان مجروحان اعتراضات سراسری شوند. این فشارها نه‌تنها نقض آشکار اصول پزشکی و اخلاق حرفه‌ای است، بلکه جان مجروحان و کادر درمان را به‌طور هم‌زمان به خطر انداخته است.

گزارش «شرق» و ابعاد گسترده بازداشت‌های درمانی

در همین زمینه، روزنامه «شرق» در گزارشی با عنوان «سرنوشت مبهم بازداشتی‌های درمان» از بازداشت دست‌کم ۲۵ پزشک و پرستار در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ خبر داد. بر اساس این گزارش، تنها دو نفر از این بازداشت‌شدگان با قرار وثیقه آزاد شده‌اند و سرنوشت سایر افراد همچنان نامعلوم است. این گزارش نخستین تصویر نسبتاً جامع از گستردگی برخورد امنیتی با کادر درمان در شهرهای مختلف کشور را ارائه داد.

نام محمدرضا عبدالله پور نیز در میان مواردی قرار می‌گیرد که نشان می‌دهد سیاست برخورد با کادر درمان، صرفاً محدود به بیمارستان‌ها نبوده و حتی کمک‌رسانی در فضای عمومی نیز با بازداشت پاسخ داده می‌شود.

بازداشت گسترده کادر درمان در پی مداوای مجروحین اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

یورش به بیمارستان‌ها و کنترل سیستماتیک کادر درمان

در کنار بازداشت‌های خیابانی، یورش نیروهای امنیتی به مراکز درمانی نیز گزارش شده است. از جمله بازداشت دو پرستار در بیمارستان دولتی الزهرا و همچنین کنترل و بررسی مستمر دوربین‌های مداربسته بیمارستان‌ها. منابع آگاه می‌گویند این اقدامات با هدف شناسایی کادر درمانی صورت می‌گیرد که به مجروحان اعتراضات سراسری خدمات ارائه داده‌اند.

این روند، عملاً بیمارستان‌ها را از محیط‌های امن درمانی به فضاهای امنیتی تبدیل کرده و کادر درمان را میان تعهد حرفه‌ای و ترس از بازداشت قرار داده است.

نقض حقوق بشر در بازداشت محمدرضا عبدالله پور و کادر درمان

بازداشت محمدرضا عبدالله پور، عضو کادر درمان، در جریان کمک‌رسانی به یک فرد مجروح، نمونه‌ای روشن از نقض سیستماتیک حقوق بشر در بستر سرکوب اعتراضات سراسری است. برخورد امنیتی با کادر درمان، نه‌تنها حقوق فردی آنان، بلکه حق حیات و سلامت مجروحان را نیز به‌طور مستقیم تهدید می‌کند.

نقض ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – حق آزادی و امنیت شخصی:
بازداشت محمدرضا عبدالله پور بدون ارائه حکم قضایی، اعلام اتهام روشن و اطلاع‌رسانی به خانواده، مصداق بازداشت خودسرانه و نقض امنیت شخصی است.

نقض ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – حق دادرسی عادلانه:
بی‌اطلاعی از محل نگهداری، محرومیت از دسترسی به وکیل و نبود شفافیت در روند قضایی، حقوق بنیادین دادرسی عادلانه را نقض کرده است.

نقض ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – حق حیات:
بازداشت و ارعاب کادر درمان در حین انجام وظیفه، دسترسی مجروحان به خدمات فوری پزشکی را مختل کرده و جان آنان را در معرض خطر مستقیم قرار می‌دهد.

نقض ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی – حق دسترسی به سلامت:
فشار امنیتی بر کادر درمان و جلوگیری از ارائه خدمات درمانی به مجروحان، نقض آشکار حق همگانی دسترسی بدون تبعیض به خدمات سلامت است.

نقض اصول بی‌طرفی پزشکی و اخلاق حرفه‌ای درمان:
تعقیب و بازداشت نیروهای درمانی به دلیل انجام وظایف انسانی و حرفه‌ای، مغایر با اصول شناخته‌شده بین‌المللی از جمله تعهدات ناشی از سوگند بقراط است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک