گزارش‌ها حاکی است که این بازداشت‌شده در شرایط وخیم جسمی نگهداری می‌شود و کنشگران حقوق بشر خواستار رسیدگی فوری به وضعیت او و همه بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری هستند
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – بر اساس اطلاعات مطلع و نزدیک به خانواده بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، ابوالفضل جمشیدی، یکی از بازداشت‌شدگان این اعتراضات، در زندان دستگرد اصفهان در وضعیت جسمی نگران‌کننده‌ای به سر می‌برد. منابع می‌گویند او از ضرب‌وشتم شدید پس از بازداشت آسیب دیده و تاکنون بدون درمان پزشکی مناسب در حبس نگه داشته شده است. گزارش‌ها همچنین از نحوه نامناسب نگهداری شماری از بازداشت‌شدگان دیگر حکایت دارد و فعالان حقوق بشر نسبت به پیامدهای این رویکرد هشدار داده‌اند.
زندان دستگرد اصفهان؛ شرایط جسمی وخیم ابوالفضل جمشیدی
به گفته منابع مطلع از وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری، ابوالفضل جمشیدی از زمان بازداشت تحت ضرب‌وشتم قرار گرفته است. به نقل از این منابع، پرده گوش او در اثر این ضربات دچار پارگی شده، ولی با وجود وخامت وضعیت جسمی، هیچ‌گونه رسیدگی پزشکی مؤثر یا انتقال به مراکز درمانی انجام نشده است.
در گزارش‌ها آمده است که مسئولان زندان از ارائه خدمات درمانی لازم به این بازداشت‌شده خودداری کرده‌اند. براساس گفته‌ی همین منابع، خانواده و نزدیکان او بارها برای درخواست رسیدگی پزشکی پیگیری کرده‌اند، اما تا کنون پاسخی رسمی یا عملی دریافت نکرده‌اند. این چشم‌پوشی بر وضعیت سلامتی بازداشت‌شدگان، نگرانی‌ها درباره برخورد با آسیب‌دیدگان اعتراضات سراسری را افزایش داده است.
کمی جلوتر از خط تیر: چرا بازداشت‌شدگان تهدید زندگی هستند؟
علاوه بر وضعیت جمشیدی، گزارش‌های دیگری نیز از شرایط نامناسب نگهداری دیگر بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری منتشر شده است. منابع نزدیک به بازداشت‌شدگان می‌گویند که بسیاری از این افراد در شرایطی غیرانسانی نگهداری می‌شوند؛ شرایطی که گاه شامل محرومیت از غذای کافی برای ساعات یا حتی روزها می‌شود.
منابع می‌گویند این بازداشت‌شدگان اساساً در هیچ سامانه رسمی یا نهادی ثبت نشده‌اند که همین وضعیت، دست نهادهای امنیتی را باز می‌گذارد تا بازداشت‌شدگان را در سکوت خبری و به دور از هر نوع نظارت عمومی، تحت فشارهای شدید قرار دهند. بدون ثبت رسمی نام و مشخصات، خانواده‌ها نمی‌دانند عزیزشان در کدام بند یا کدام بخش از زندان است، چه بیماری دارد و چه خطراتی جان او را تهدید می‌کند.
این وضعیت بی‌سابقه، باعث شده خانواده‌های بازداشت‌شدگان بارها نسبت به عدم شفافیت و عدم پاسخ‌گویی نهادهای مسئول اعتراض کنند و خواستار حق دسترسی به اطلاعات و رسیدگی مناسب باشند.
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان دهنده – روایت‌های میدانی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- فیلم افشای سرکوب وحشیانه در اعتراضات سراسری توسط ماموران امنیتی
- اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، مجموعه خبرها و ویدئوها
- اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴؛ این لیست به روز می‌شود
- بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، اسامی و مشخصات بیش از ۲هزار تن
- مستند کشتار بازار رشت در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ «هولوکاست ایرانی» و کفش‌هایی که از قتل‌عام باقی ماند + فیلم
- فیلم به رگبار بستن وحشیانه مردم در فردیس کرج در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران
- لحظه شلیک بی‌رحمانه به سر و قلب دختران معترض در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران؛ هولوکاست در قرن ۲۱
- قتل‌عام در اعتراضات سراسری کرمانشاه؛ روایت شاهدان از کشتار و برداشتن اعضای بدن مجروحین
- اسامی۲۰۰ تن از جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ تنها قطره‌ای از دریای قربانیان سرکوب خونین
- سرکوب مرگبار در خمین، گلپایگان و شازند اراک؛ سه کانون خونین اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ + فیلم
نگاه به گستره سرکوب؛ هزاران کشته و ده‌ها هزار بازداشت
ابوالفضل جمشیدی تنها یکی از هزاران بازداشتی اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ است. در ماه‌های گذشته، گزارش‌های متعدد از سراسر کشور حکایت از بازداشت ده‌ها هزار نفر دارد که بسیاری از آن‌ها در شرایط نامعلومی نگهداری می‌شوند.
در کنار این بازداشت‌ها، هزاران نفر نیز در جریان اعتراضات سراسری جان خود را از دست داده‌اند. این آمار، بسیاری از تحلیلگران را به این نتیجه رسانده است که سطح سرکوب بسیار گسترده‌تر از آمار رسمی اعلام‌شده بوده و تفاوت فاحشی بین داده‌های غیررسمی و ارقام حکومتی وجود دارد.
اعتراضات ابتدا در واکنش به شرایط اقتصادی و فشار معیشتی آغاز شد، اما به سرعت به موجی از مخالفت اجتماعی تبدیل شد. در همه شهرها، از کلان‌شهرها تا شهرهای کوچک، مردم برای درخواست تغییر و اعتراض به وضعیت زندگی به خیابان‌ها آمدند. در این فضا، برخوردهای خشونت‌آمیز با معترضان به چشم می‌خورد و بازداشت‌های گسترده، واکنش نیروهای امنیتی را برجسته می‌سازد.
پنهان‌کاری در زندان؛ سکوتی که مرگ‌آور است
یکی از مهم‌ترین مشکلات بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری، نبود شفافیت درباره وضعیت آنان بوده است. بسیاری از خانواده‌ها در مراجعه به نهادهای رسمی برای یافتن اطلاعات با بی‌اطلاعی، بی‌پاسخ‌گویی یا ارجاع به مراکز مختلف مواجه شده‌اند. این پنهان‌کاری باعث شده تا خانواده‌ها مجبور باشند به دنبال منابع غیررسمی یا اطلاعات شبکه‌های اجتماعی برای یافتن سرنوشت عزیزان خود باشند.
این بی‌اطلاعی و فقدان دسترسی به اطلاعات دقیق، به نوعی حذف اجتماعی و فیزیکی بازداشت‌شدگان منجر شده است. در موارد مختلف، خانواده‌ها تنها پس از شنیدن خبر کشته شدن بازداشت‌شدگان متوجه شده‌اند که عزیزانشان دیگر زنده نیستند. این رویکرد، واکنش‌های شدیدی در شبکه‌های اجتماعی و میان گروه‌های حقوق بشری برانگیخته است.
فراخوان به مجامع بین‌المللی و حقوق بشری
در چنین شرایطی، فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که سکوت در برابر سرکوب اعتراضات سراسری، به معنای همراهی با این چرخه خشونت است. آنان خواستار همبستگی عمومی، اطلاع‌رسانی گسترده و مطالبه آزادی فوری و بی‌قیدوشرط تمامی بازداشت‌شدگان هستند.
کارشناسان حقوق بشر بارها تأکید کرده‌اند که وضعیت بازداشت‌شدگان، از جمله موارد مانند ابوالفضل جمشیدی، باید مورد توجه فوری نهادهای بین‌المللی قرار گیرد. سازمان ملل، دادگاه‌های بین‌المللی و شخصیت‌های حقوق بشری باید در این موضوع دخالت کنند و نسبت به روشن‌شدن سرنوشت بازداشت‌شدگان و پیگرد مسئولان نقض‌کننده حقوق بشر اقدام کنند.
بدون چنین نظارت و فشار بین‌المللی، تحلیلگران می‌گویند خطر تکرار چنین رفتارهایی در آینده بسیار بالا است و وضعیت بازداشت‌شدگان نیز در معرض خطرهای بیشتری قرار خواهد گرفت.
نقض سیستماتیک حقوق انسانی در اعتراضات سراسری
گزارش‌ها از وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری، از جمله ابوالفضل جمشیدی، نشان‌دهنده نقض گسترده حقوق بشر است:
ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – حق حیات
بازداشت بدون رسیدگی پزشکی و کشته شدن بازداشت‌شدگان بدون مرجع قضایی، مصداق نقض آشکار حق حیات است.
ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – ممنوعیت بازداشت خودسرانه
بازداشت‌های گسترده و بدون اطلاع‌رسانی به خانواده‌ها، نقض این ماده محسوب می‌شود.
ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – منع رفتار غیرانسانی
نگهداری افراد در شرایط نامناسب و محرومیت از خدمات اولیه، به‌ویژه عدم رسیدگی پزشکی، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – حق آزادی بیان و اطلاعات
قطع ارتباطات، پنهان‌کاری و جلوگیری از اطلاع‌رسانی آزاد، نقض این حق را نشان می‌دهد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post