شرایط نامساعد پرستاران و سایر کادر درمان و محقق نشدن خواسته‌های پایه‌ای زمینه را برای مهاجرت آنها فراهم کرده است. به گفته رئیس کل سازمان نظام پرستاری سالانه بیش از ۲هزار پرستار از کشور مهاجرت می‌کنند
به گزارش کانون حقوق بشر ایران فشارهای کاری و معیشتی بر پرستاران همچنان ادامه دارد. مشخص نبودن وضعیت استخدامی، انبوه شرکت‌های پیمانکاری با قوانین متفاوت که شأن پرستاران را بسیار پایین کشانده است از مشکلات اصلی این قشر زحمتکش است. تنظیم بسیاری از شرکت‌های پیمانکاری با پرستاران به گفته خودشان برخورد با برده است. در دوران کرونا که نیاز بیمارستان‌ها به کادر درمان بسیار بالا بود شرکت‌های پیمانکاری با قراردادهای موقت و حتی بدون تمدید قرارداد پرستاران را استخدام کردند اما با پایان پاندومی کووید ۱۹ اخراج پرستاران آغاز شد و همچنان ادامه دارد.
پرداخت کمتر از ۲میلون تومان برای ۱۵۵ ساعت اضافه‌کار اجباری
در حال حاضر فشارهای حرفه‌ای و معیشتی به پرستاران بیش از گذشته شده است. آنها نسبت به نرخ پایین اضافه‌کاری اجباری خود معترضند. بدلیل کمبود کادر درمان، هر پرستار بایستی در ماه حداقل ۱۳۰ ساعت اضافه‌کاری داشته باشد. مبلغ پرداختی برای این حجم از کار، کمتر از ۲میلیون تومان می‌باشد.
پایین بودن حقوق پرستاران همواره یک موضوع چالش‌برانگیز برای سران حکومت بوده است. به گفته یک پرستار، تعرفه خدمات پرستاری مابه‌ازای ۱۵۵ ساعت اضافه‌کار درفروردین ماه ۱۴۰۲، تنها یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان بوده است.
تجمع‌های اعتراضی پرستاران و سایر کادر درمان، در سال ۱۴۰۲ نیز ادامه داشت. در فروردین ماه پرستاران با شرکت در تجمع‌های اعتراضی مقابل بیمارستان‌ها و وزارت بهداشت خواستار رسیدگی به خواسته‌هایشان و محقق کردن وعده‌های سران حکومت شدند.
مهاجرت روزانه ۵ تا ۶ پرستار
شرایط نامساعد پرستاران و سایر کادر درمان و محقق نشدن خواسته‌های پایه‌ای زمینه را برای مهاجرت آنها فراهم کرده است. به گفته رئیس کل سازمان نظام پرستاری سالانه بیش از ۲هزار پرستار از کشور مهاجرت می‌کنند. به این ترتیب در آینده‌ای نه چندان دور با چالش کمبود پرستار و نبود حداقل‌های کادر درمان درکشور مواجه خواهیم بود.
خالی ماندن کرسی برد‌های تخصصی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری یک هشدار به جامعه پزشکی ایران است. به نحوی که پیش‌بینی می‌شود در آینده نزدیک برای تکمیل کادر درمان مجبور به وارد کردن کادر از سایر کشورها شویم. با توجه به وضعیت وخیم اقتصادی بعید به نظر می‌رسد، کادر درمان با صلاحیت علمی مطلوب تمایلی به آمدن به ایران را داشته باشد.
سیاست‌های ویرانگر و بازی با جان مردم
به دلیل سیاست‌های ویرانگرسران حکومت، در آینده نزدیک باید در انتظار کمبود کادر درمان بود. این وضعیت در حال حاضر نیز، با استانداردهای بین‌المللی فاصله زیادی دارد. وخیم‌تر شدن خدمات پزشکی بازی با جان مردم است. به این دلیل تنها راه حفاظت از جان عزیزانمان سرنگون کردن این حکومت به هر صورت است. بهای هر روز ماندن این افراد در راس حکومت را مردم با مرگ عزیزانشان پرداخت می‌کنند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک