محمد و مهدی خداکرمی در زمان بازجویی به شدت شکنجه شدند. محمد خداکرمی بر اثر شکنجههای بازجویان زندان، از ناحیه سر، بینی و دیگر نقاط بدن دچار شکستگی شد. بدلیل ضربات به سر محمد خداکرمی، وی به مدت ۳ روز بیهوش بود
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، محمد و مهدی خداکرمی دو تن از جوانان معترض اهل خرم آباد، در اسفندماه ۱۴۰۱، بازداشت شدند. محمد خداکرمی ۳۲ ساله و مهدی خداکرمی ۴۲ ساله میباشد که به ترتیب به ۸ و ۴ سال زندان محکوم شدهاند. اتهام آنها «عضویت در مجاهدین» و «اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» عنوان شده است. تا پایان مراحل بازجویی این ۲برادر کمترین حق تماس یا ارتباط با خانواده و انتخاب حق وکیل را نداشتند
با ارسال هرگونه اطلاعات خود در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای او و صدای همه زندانیان باشیم
مهدی خداکرمی متولد ۱۳۶۰، در دوران بازجویی به دلیل شدت ضربات از ناحیه سر، گوش، دندهها و دیگر نقاط بدن دچار شکستگی شد. محمد خداکرمی برادر دیگر نیز بر اثر شکنجههای بازجویان زندان، از ناحیه سر، بینی و دیگر نقاط بدن دچار شکستگی شد. بدلیل ضربات متعدد بازجویان به سر محمد خداکرمی وی به مدت ۳ روز بیهوش بود. ماموران به اجبار به دلیل شدت جراحات او را به بیمارستان منتقل کردند. وی پس از انتقال به بیمارستان در بخش مراقبهای ویژه بستری شده و از وی سیتی اسکن گرفته شده است. مسئولین زندان علیرغم آسیبهای شدید جسمی هرگونه مداوای او را منوط به همکاری با وزارت اطلاعات کرده بودند.
مقامات زندان بارها وی را تطمیع کرده و با وعده دادن پول از او خواستند که با وزارت اطلاعات همکاری کند که با مقاومت وی نقشههای آنها نقش بر آب شد.
اعتصاب غذای محمد خداکرمی و بیتوجهی مقامات زندان
محمد خداکرمی در زندان اوین در اعتراض به شکنجه و بدرفتاریهای بازجویان و مقامات زندان اقدام به اعتصاب غذا کرد. این اعتصاب ۳۲ روز ادامه داشت. مقامات زندان تلاش کردند که این اعتصاب را بشکنند اما با مقاومت محمد خود شکست خوردند. وی در این دوران ۳۲ روزه از هر گونه رسیدگی پزشکی بدستور مقامات زنـدان محروم بود.
این ۲زنـدانی در فروردین۱۴۰۲ به زنـدان خرمآباد منتقل شدندکه درآنجا نیز به مدت ۲ماه تحت شکنجههای فیزیکی و روانی قرار داشتند. این ۲برادر زنـدانی در مرداد ۱۴۰۲ در شعبه دوم دادگاه انقلاب خرمآباد به ریاست قاضی مظفر غلامی محاکمه شده و به ۸ و ۴ سال زنـدان محکوم شدهاند.
در حال حاضر آنها در بند زنـدانیان عادی نگهداری میشوند تا به این وسیله بتوانند فشارهای روحی به آنها وارد کنند. آنها پس از مدتها به بند دیگر منتقل شده و بدلیل کمبود جا کفخواب هستند. وضعیت استقراری در این زنـدان در حد زیر مینیمم است و زنـدانیان از داشتن آب گرم محروم هستند. آنها در سرمای زمستان مجبور به استحمام با آب سرد میباشند. ماموران برای آزار، به بهانه گرفتن آمار آنها را در هوای سرد زمستان بیرون بند نگه میدارند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک