بازداشت و بی‌خبری ۴۵روزه از یک زوج جوان در گیلان؛ نگرانی خانواده‌ها از سرنوشت نامعلوم

بازداشت و بی‌خبری ۴۵روزه از یک زوج جوان در گیلان؛ نگرانی خانواده‌ها از سرنوشت نامعلوم

بازداشت و بی‌خبری ۴۵روزه از یک زوج جوان در گیلان؛ نگرانی خانواده‌ها از سرنوشت نامعلوم

بامداد روز دوشنبه ۱۸تیرماه ۱۴۰۳، ماموران اطلاعاتی به منزل شخصی خانم مریم قاسمی خمامی یورش برده، وی و همسرش را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۳۱مردادماه ۱۴۰۳، چهل و پنج روز از بازداشت و بی‌خبری از یک زوج جوان در شهرستان خمام در استان گیلان می‌گذرد. بامداد روز دوشنبه ۱۸تیرماه ۱۴۰۳، ماموران اطلاعاتی به منزل شخصی خانم مریم قاسمی خمامی یورش برده، وی و همسرش را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. پیگیری‌های خانواده مریم قاسمی و همسرش تا کنون نتیجه‌ای نداشته و مراجع امنیتی و اطلاعاتی پاسخ مشخصی در رابطه با محل نگهداری و اتهام این زوج نمی‌دهند. این موضوع باعث نگرانی خانواده‌ها از وضعیت و سرنوشت این زوج جوان شده است.

با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم

    منشور جهانی حقوق بشر

    بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن زندانی: نقض قوانین حقوق بشری

    بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن زندانی، یکی از موارد نقض جدی حقوق بشر است که به‌طور مستقیم با اصول و تعهدات بین‌المللی در تضاد است. طبق قوانین حقوق بشری، هر فردی که بـازداشت می‌شود، حق دارد در اسرع وقت از دلایل بـازداشت خود مطلع شود و به‌طور عادلانه و بدون تأخیر به دادگاه معرفی شود. این حق در ماده 9 و 14 «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» که از اسناد اصلی حقوق بشری سازمان ملل متحد است، به‌روشنی تصریح شده است.

    ماده 9 این میثاق، به‌طور خاص بر حق هر فرد بر آزادی و امنیت شخصی تأکید دارد و اعلام می‌دارد که هیچ‌کس نباید به‌طور خودسرانه بازداشت یا زندانی شود. همچنین، این ماده الزام می‌کند که هر فرد بازداشت‌شده باید به‌سرعت از دلایل بازداشت خود آگاه شود و در اسرع وقت در برابر یک مقام قضایی قرار گیرد تا مشروعیت بـازداشت او بررسی شود. نگه داشتن فرد در بازداشت بدون اطلاع از اتهامات و بدون دسترسی به دادگاه، به‌طور مستقیم ماده 9 را نقض می‌کند.

    ماده 14 نیز بر حق برگزاری یک دادگاه منصفانه تأکید دارد و تصریح می‌کند که هر فردی باید فرصت دفاع از خود را داشته باشد و از یک دادگاه مستقل و بی‌طرف برخوردار باشد. بلاتکلیف نگه داشتن زندانی بدون محاکمه، نه تنها این ماده را نقض می‌کند، بلکه باعث رنج و بی‌عدالتی برای فرد بـازداشت‌شده می‌شود.

    در نهایت، چنین رفتارهایی نقض آشکار کرامت انسانی و عدالت است و بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر، تمامی کشورها موظف به رعایت حقوق افراد بـازداشت‌شده و ارائه یک فرآیند قضایی منصفانه و به‌موقع هستند. بـازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن افراد، به‌ویژه بدون دسترسی به وکیل و دادگاه، تجاوز به حقوق اساسی و خدشه‌دار کردن حاکمیت قانون است.

    کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
    تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

    خروج از نسخه موبایل