انتقال ۵زندانی سیاسی به سلول انفرادی در زندان لاکان رشت همزمان با تشدید فشارها

پنج زندانی سیاسی زندان لاکان رشت پس از آغاز تحصن در اعتراض به محرومیت درمانی و لغو مرخصی، به بند امنیتی منتقل شدند؛ دو نفر از آنان با بیماری مزمن و حکم اعدام مواجه‌اند

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – در ادامه تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در زندان لاکان رشت، پنج زندانی سیاسی این زندان پس از یک هفته تحصن اعتراضی به سلول‌های انفرادی منتقل شدند. این اقدام در حالی صورت گرفته که دو نفر از آنان با بیماری‌های مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کنند و زیر حکم اعدام قرار دارند.

آغاز تحصن در اعتراض به محرومیت درمانی در زندان لاکان رشت

پنج زندانی سیاسی محبوس در بند میثاق زندان لاکان رشت به نام‌های پیمان فرح‌آور، منوچهر فلاح، مهدی میرزایی، جمشید عزیزی و صابر دادرس از ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در اعتراض به محرومیت از حق درمان و بی‌پاسخ ماندن درخواست‌هایشان دست به تحصن زدند. این اقدام همچنین در واکنش به لغو مرخصی جمشید عزیزی صورت گرفت. بر اساس گزارش‌های دریافتی، این زندانیان طی ماه‌های گذشته بارها خواستار دسترسی به خدمات پزشکی ضروری شده‌اند، اما مسئولان زندان لاکان رشت به این درخواست‌ها رسیدگی نکرده و آنها را بی‌پاسخ گذاشته‌اند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد محرومیت از خدمات درمانی در زندان لاکان رشت به یک مطالبه جدی برای این زندانیان تبدیل شده بود. ادامه بی‌توجهی به درخواست‌های درمانی، زمینه‌ساز آغاز تحصن اعتراضی شد؛ تحصنی که به جای رسیدگی به مطالبات، با اقدام تنبیهی پاسخ داده شد.

زندان لاکان رشت؛ نماد شکنجه خاموش و انفرادی بی‌پایان برای زندانیان سیاسی

انتقال به بند امنیتی؛ مرحله تازه‌ای از تشدید فشار

در پی ادامه این تحصن، روز ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ هر پنج زندانی سیاسی به بند امنیتی زندان لاکان رشت منتقل شدند. این بند به عنوان سلول انفرادی شناخته می‌شود و محدودیت‌های شدیدتری نسبت به بند عمومی دارد. انتقال همزمان این پنج زندانی به انفرادی، به‌عنوان بخشی از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در زندان لاکان رشت ارزیابی می‌شود.

این اقدام نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت و شرایط نگهداری آنان را افزایش داده است. به‌ویژه آن‌که دو نفر از این زندانیان، منوچهر فلاح و پیمان فرح‌آور، زیر حکم اعدام قرار دارند و پیش‌تر نیز با مشکلات جسمی جدی مواجه بوده‌اند. قرار گرفتن این افراد در سلول انفرادی، دسترسی آنان به امکانات محدود بند عمومی را نیز کاهش داده است.

وخامت حال منوچهر فلاح و پیمان فرح‌آور در زندان لاکان رشت؛ محرومیت عامدانه از درمان و نگهداری در شرایط شبه‌انفرادی

وضعیت جسمی زندانیان بیمار در زندان لاکان رشت

بر اساس گزارش‌ها، منوچهر فلاح و پیمان فرح‌آور از بیماری‌های مزمن و شدید گوارشی و پوستی رنج می‌برند. این دو زندانی سیاسی بدون دسترسی به پزشک و درمان تخصصی و مراقبت‌های ضروری در زندان لاکان رشت نگهداری می‌شوند. محرومیت از خدمات درمانی در شرایط عادی نیز سلامت آنان را تهدید می‌کرد، اما انتقال به بند امنیتی خطر وخامت بیماری‌ها را افزایش داده است.

سلول انفرادی به‌طور معمول با محدودیت دسترسی به خدمات درمانی و نظارت پزشکی همراه است. در چنین شرایطی، بیماری‌های مزمن می‌تواند بدون رسیدگی تخصصی تشدید شود. همزمانی حکم اعدام و بیماری مزمن، وضعیت این دو زندانی را در زندان لاکان رشت پیچیده‌تر کرده است.

الگوی فشار بر زندانیان سیاسی در زندان لاکان رشت

انتقال این پنج زندانی سیاسی به سلول انفرادی، در امتداد روندی قرار می‌گیرد که از آن به‌عنوان تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در زندان لاکان رشت یاد می‌شود. اعتراض آنان ماهیتی مسالمت‌آمیز داشته و خواسته اصلی‌شان دسترسی به درمان و رعایت حقوق قانونی بوده است. با این حال، پاسخ به این مطالبات نه رسیدگی درمانی بلکه انتقال به بند امنیتی بوده است.

محرومیت از درمان، لغو مرخصی و انتقال تنبیهی به انفرادی، مجموعه اقداماتی است که همزمان علیه این زندانیان اعمال شده است. این روند نگرانی‌ها درباره وضعیت سایر زندانیان سیاسی در زندان لاکان رشت را نیز افزایش داده است.

اعلامیه جهانی حقوق بشر

نقض مستمر حقوق بنیادین زندانیان سیاسی در زندان لاکـان رشت

شرایط ایجادشده برای پنج زندانی سیاسی در زندان لاکان رشت، از جمله محرومیت از درمان، بی‌پاسخ گذاشتن درخواست‌ها و انتقال به سلول انفرادی پس از تحصن مسالمت‌آمیز، با تعهدات بین‌المللی حقوق بشر در تعارض قرار دارد و سلامت و کرامت آنان را در معرض خطر قرار داده است.

نقض حق برخورداری از سلامت – ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی: محرومیت از دسترسی به خدمات پزشکی ضروری، سلامت زندانیان بیمار را تهدید و روند درمان آنان را مختل کرده است.

نقض منع رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز – ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: انتقال تنبیهی به سلول انفرادی در واکنش به تحصن مسالمت‌آمیز می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی باشد.

نقض حق برخورداری از رسیدگی منصفانه به مطالبات – ماده ۲ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: بی‌پاسخ گذاشتن درخواست‌های مکرر زندانیان برای درمان، دسترسی مؤثر آنان به سازوکارهای قانونی را محدود کرده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

خروج از نسخه موبایل