اعدام یک زندانی در زندان خوی

1 اعدام ۲۹ زندانی در زندان‌های قزلحصار و مرکزی کرج

۲۹ زندانی روز چهارشنبه ۱۸مردادماه ۱۴۰۳، در زندان‌های قزلحصار و مرکزی کرج اعدام شدند. هویت برخی از زندانیان اعدام شده به شرح زیر است:

شهاب ملکی اهل هرسین، شهریار فروتن۳۸ ساله، محمد نظری و اسماعیل شرفی همگی اهل کرمانشاه، امید فرهیخته و رسول حیدری اهل تهران، فرود گراوند و محمد غلامی اهل کوهدشت لرستان، عبدالله شهنوازی و خلیل نهتانی اهل زاهدان.

هفت‌ تن از زندانیان به اتهام مرتبط با مواد مخدر، ۱۷زندانی به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند. ۴تن از زندانیان تبعه افغانستان بودند.

اعدام گروهی در زندان‌های حکومت به دلیل فشارهای بین‌المللی مدت‌ها بود که متوقف شده بود. آخرین اعدام گروهی مربوط به ۲۲تیرماه ۱۳۸۸ و در بحبوحه اعتراضات سراسری سال ۸۸ به منظور ایجاد جو رعب و سرکوب بود. این اعدام جمعی نشان‌دهنده نیاز حکومت برای قدرت‌نمایی در برابر جو ملتهب جامعه و سرکوب اعتراضات مردمی می‌باشد.

2 اعدام یک زندانی در زندان سبزوار

سحرگاه سه‌شنبه ۱۶مردادماه ۱۴۰۳، یک زندانی در زندان سبزوار اعدام شد. حکم اعـدام این زندانی که اکبر گوهری نام دارد، در محوطه زندان سبزوار اجرایی شد. اکبر گوهری ۴۰ساله، پدر یک فرزند، ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. وی پیش از بازداشت کارگر یک دامداری بود. خبر اعـدام وی توسط رسانه‌های داخلی یا سایت‌های قوه قضاییه منتشر نشده است.

3 اعدام ۳زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز

حکم اعـدام این ۳زندانی بامداد روز شنبه ۱۳مرداد به مرحله اجرا درآمد. این ۳زندانی، نقی قربانی ۴۰ساله، رضا(حمید) رستمی ۳۲ساله و جواد امیری ۳۵ ساله می‌باشند. اتهام این زندانیان در ارتباط با مواد مخدر بوده است. جواد امیری و نقی قربانی هر دو اهل بندرعباس بوده و از ۳سال پیش در یک پرونده مشترک در رابطه با مواد مخدر بازداشت شده بودند. رضا رستمی نیز اهل شیراز بود و ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

4 مغایرت حکم اعدام با منشور جهانی حقوق بشر

منشور جهانی حقوق بشر به عنوان یک سند بین‌المللی مهم، حقوق اساسی و بنیادین تمامی انسان‌ها را بدون در نظر گرفتن نژاد، رنگ، جنس، زبان، دین، عقیده سیاسی یا هر نظر دیگر، اصل و نسب ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد یا هر وضعیت دیگری، تضمین می‌کند.

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: “هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.”

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.